Leaving Neverland is een uitdaging

De dag na de uitzending begint het al. Overal verschijnen oproepen om vooral toch kinderen weerbaar te maken, voor te lichten op scholen over grooming, over wat wél en niet mag. Dat is al jaren aan de gang en het helpt nauwelijks. De cijfers zijn al decennia stabiel of verslechteren zelfs. Het is tijd om het roer om te gooien!

Wij moeten leren kinderen te beschermen

Al jaren is er ingezet op voorlichting en weerbaarheid met weinig overtuigend resultaat. Sommige onderzoeken tonen zelfs aan dat het weerbaar maken van kinderen de impact van seksueel misbruik vergroot. De schaamte wordt namelijk groter als je als kind denkt dat je er iets aan had kunnen (en dus moeten) doen. Dat is ook waarom het voor mannen vaak ingewikkelder is om met hun verhaal naar buiten te komen. Een echte knul had toch van zich afgeschopt? Wat een waanzin!

Victim blaming bij voorbaat

Wanneer je zegt dat we kinderen weerbaar moeten maken, schuif je de verantwoordelijkheid naar de kinderen. Dat is een soort victim blaming, nog voordat er iets gebeurd is. Het fabeltje is dat kinderen weerbaar gemaakt kunnen worden tegen een manipulatieve, soms gewelddadige volwassene.

Afschuiven van de verantwoordelijkheid

Het is aan ons, de volwassenen om de kinderen te beschermen. Dat is onze taak, dat is onze opdracht. De moeder in de documentaire zegt: “Ik heb één kind en ik had één taak: hem te beschermen. En ik heb gefaald.” Maar zij is niet de enige die heeft gefaald. Elke volwassene die op de hoogte was van het feit (bewezen, nooit ontkend) dat Michael Jackson één op één tijd had met jonge knullen in zijn slaapkamer had aan de bel moeten trekken.

Verlaat Neverland!

Leaving neverland is een uitdaging: Durf jij de sprookjeswereld waarin kinderen veilig opgroeien achter je te laten? Rond te kijken in een wereld waarin één op de drie kinderen een negatieve seksuele ervaring opdoet voordat ze zestien zijn? Of geloof je liever de illusie dat al die cijfers overdreven zijn. Dat het wel mee zal vallen. Dat het jouw kinderen niet zal gebeuren, want die zouden jou alles vertellen, toch?

De wereld is geen veilige plek voor kinderen

Jouw taak als volwassene is om argwanend te zijn als iemand een bijzondere interesse in een kind toont. Het is tijd om je oogkleppen af te doen, om Neverland te verlaten. Het gebeurt niet ‘never’. Het gebeurt ook niet in een ver ‘land’. Het gebeurt bij jou in de straat. Misschien zelfs bij jou in huis!

Wij moeten leren kinderen te beschermen

  • Er is kennis over seksueel misbruik. Verdiep je erin.
  • Lees bijvoorbeeld mijn eerste boek om een idee te krijgen van waar je op moet letten.
  • Kijk de documentaire en verdiep je in het groomingproces dat daar zo mooi uitgetekend wordt.
  • Leg je oogkleppen af, word wakker. Verlaat Neverland en help om de werkelijkheid een veiligere plek te maken.

3 thoughts on “Leaving Neverland is een uitdaging

  1. Ja Goed gezegd Ivonne. Nog een kleine aanvulling misschien overbodig: het gaat dus niet alleen over ouders dat die op een kinderen moeten passen en argwanend mogen zijn. Het gaat over alle volwassenen die zich verantwoordelijk willen voelen voor het welzijn van de kinderen. Alle kinderen.

  2. Het grote nadeel van de documentaire vond ik dat het over Michael Jackson ging. Een zonderlinge man. Excentriek. Hierdoor wordt het wegkijken weer makkelijker. Want ‘normale’ mannen doen zoiets niet. Terwijl de werkelijkheid anders is. Ook de aardige oom, een collega, trainer of zelfs je eigen partner kan een dader zijn. Dit is natuurlijk heel eng. Niemand gelooft dat aardige mensen dader kunnen zijn. Ik denk dat dat beeld aangepakt moet worden. En wat meer aandacht naar de slachtoffers. Want na het misbruik door de dader worden ze vaak ook nog door de maatschappij miskend.

    • Michael Jackson mag dan excentriek zijn, de docu laat zien dat hij precies dezelfde verleidingstactieken gebruikte als de vader, broer, oom, buurman: het “inpakken” van het kind en losweken van z’n eigen omgeving en daardoor de weg te banen om z’n gang te kunnen gaan. MJ zette zijn roem in om ook de ouders en andere familieleden in te pakken. Dát kan de gemiddelde vader, broer, oom of buurman niet.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.