Brief aan mijn therapeuten – Gastblog Jessica

Beste therapeut,

donker roze bloesem, foto van Agnes van der GraafGrenzen respecteren

Als je jouw en mijn grenzen respecteert, ook als ik ze zelf niet ken, voel ik me steeds een stukje veiliger. Als je me wel over een grens trekt, wordt het blanco in mijn hoofd. Ik dissocieer, ook als je dat misschien niet doorhebt. Ik heb het nodig dat je voorzichtig bent, let op wat er binnenin me gebeur en leert herkennen wanneer ik er niet meer bij ben. Zodat onveiligheid plaats kan maken voor veiligheid.

Fouten toegeven

Als je durft om je fouten toe te geven, geeft me dat het gevoel dat die van mij er ook mogen zijn. Fouten maken vind ik lastig. Ik denk dat ik iedereen teleurstel en er alleen mag zijn als ik alles goed doe. Ik heb het nodig dat je je kwetsbaar durft op te stellen. Zodat ik kan zien dat fouten maken mag.

Om hulp vragen

Als je collega’s om hulp vraagt als je niet meer weet wat je het beste kunt doen, laat mij dat zien dat ik ook hulp nodig mag hebben. Ik los liever zelf mijn problemen op, zonder hulp. Het voelt zwak dat ik het niet in mijn eentje aankan. Ik heb het nodig dat je me laat zien dat het normaal is hulp te zoeken als je het ergens moeilijk mee hebt. Zodat ik ook om hulp leer durven vragen.

Begrijpen

Als je me begrijpt en dat laat merken, voel ik me gehoord. Soms snap ik niet hoe ik in elkaar zit, waarom ik doe wat ik doe. Een deel van mij richt zich nog steeds op overleven. Ik heb het nodig dat je naar me luistert, je inleeft in mijn wereld en mijn overlevingsmechanismen ziet. Zodat ik kan voelen dat er leven na overleven komt.

Wie ik ben

Als je wilt weten wie ik naast mijn problemen ben, geeft me dat het gevoel dat ik meer waard ben dan wat er met me aan de hand is. Soms voelt het alsof ‘wat er met me is gebeurd’ belangrijker is dan wie ik ben. Ik heb het nodig dat je vraagt naar wie er achter de pijn zit en dat je ook blijft luisteren als ik geen antwoord weet. Zodat ik kan merken dat er meer is dan alleen ellende.

Vertrouwen

Als je vertrouwen in me hebt, geeft dat me hoop dat het ooit nog goed kan komen. Ik voel me vaak een hopeloos geval dat te moeilijk doet om ooit gelukkig te kunnen worden. Ik heb het nodig dat ik leer vertrouwen op mezelf. Het helpt me als je dat even van me over wilt nemen totdat ik het zelf heb geleerd.

Jessica

Jessica’s eigen blog staat hier: Uit het donker

Traject: Krachtig verder na seksueel misbruik

Traject voor lotgenoten

Voor het 3e jaar gaat het Traject van start: ‘Krachtig verder na seksueel misbruik’.

Hoe ziet ‘Krachtig verder na seksueel misbruik’ er uit?

In dit Krachtig Verder Traject komen DE KEY thema’s na seksueel misbruik terug. Het is een plek om te delen op een bijzondere wijze: door kunst in de vorm van beelden en door te werken met het lichaam. Er worden verschillende therapeutische methodieken ingezet, om jouw verhaal en perspectief van verschillende kanten te belichten. Samen sta je sterk en kom je verder. Leer te bewegen in de instabiliteit van het leven en (her)ontdek jouw verhaal, jouw kracht, jouw dromen!

De kracht van het traject is om een periode samen op te lopen, de herkenning en bemoediging van elkaar. Door in een kleine groep te werken is er naast het groepsproces ook voldoende individuele ruimte. Door gebruik te maken van verschillende methodieken worden nieuwe verdiepende ervaringen opgedaan.

Inhoud

Wat zit er in het Krachtig Verder Traject?

  • EBOOK 7 essentiële tips over herstel na seksueel misbruik
  • 6 lotgenotendagen in kennismaking met verschillende methodieken
  • Ondersteunende opdrachten om thuis aan verder te werken
  • Facebook Community
  • Eindstuk met uitnodiging van partners en betrokkenen

Thema’s

Om welke thema’s gaat het?

  • Jouw Verhaal
  • Steunbronnen
  • Humor en plezier
  • Vastzittende emoties
  • Dissociatie en stabilisatie
  • Een woord aan de dader
  • In contact met je lichaam
  • Initimiteit en Seksualiteit
  • Rouw na seksueel misbruik
  • Omgang met (familie) relaties
  • Een plek in de maatschappij
  • De instabiliteit van het leven
  • Jouw Kracht, Jouw Dromen’

Wie geven het Traject ‘Krachtig verder na seksueel misbruik’?

Initiatiefnemer van dit traject is Rineke van Setten. Zij wordt hierin bijgestaan door Nadia Koolma.

Rineke van Setten

Rineke is Dramatherapeut, Developmental Transformations practitioner en Pessotherapeut. Zelf is ze ervaringsdeskundig op het gebied van seksueel en huiselijk geweld, rouw en verlies. In 2014 heeft Rineke onderzoek gedaan naar de inzet van dramatherapie na seksueel misbruik en in 2017 is ze opdrachtgever voor vervolgonderzoek geweest. In 2016 en 2017 voor verdiepende training naar het PTSD center in Amerika geweest. Rineke werkt vanuit haar eigen praktijk Belief en Beleef en bij 1NP in de Basis en Specialistische GGZ. Zij zet zich in voor verbetering in traumahulpverlening en heeft van daaruit het Traject ontwikkeld, die zij sinds 2016 met verschillende dramatherapeuten geeft.

Nadia Koolma

Nadia is Dramatherapeut en natuurvoedingsdeskundige, zij heeft zich verder geschoold in mindfullness en Acceptance and Commitment Therapy. Zij heeft haar eigen praktijk Straal! en is daarbij gespecialiseerd in de behandeling (hoog)sensitieve personen die last ervaren in de prikkelverwerking. Op dit moment werkt ze voor verschillende opdrachtgevers met uiteenlopende doelgroepen en hulpvragen. Naast dat Nadia werkervaring heeft in het werken met het thema seksueel misbruik heeft ze ook binding met het thema vanuit familiair verband.

Wat gaan we doen?

We gaan aan het werk met allerlei methodieken, waaronder dramatherapie, schaduwtheater, pessotherapie, narratieve therapie, Developmental Transformations en psychodramatechnieken. We werken daarnaast toe naar een eindstuk waarbij partners en/of betrokkenen kunnen worden uitgenodigd op de laatste dag.

Ervaringen van eerdere deelnemers van krachtig verder:

“De meest diepe schaamte overwon ik in contact met lotgenoten. Dat je niet hoeft uit te leggen of te verantwoorden, maar dat ik er mocht zijn met alles wat er was. Met name de meer indirecte werkvormen zoals DVT hebben me geholpen meer contact met mezelf en de ander te krijgen. Welke emoties, behoeften, fantasieën, verlangens ervaar ik en hoe maak ik daar ruimte voor?”

“Krachtig verder vol geloof in jezelf!!”

“Bijzondere ontmoetingen op een pad vol verwarrende kruispunten, boeiende wegwijzers en houvast in oefenen met kwetsbaarheid ondersteund door het enthousiasme en het warme welkom zorgen ervoor dat het traject zijn naam meer dan waardig is.

“Dit traject droeg bij aan het nog meer heel worden van mijn hart. Er was herkenning en erkenning. Tijdens dit traject geen ‘moeten’, maar ontmoeten. Welteverstaan bijzondere ontmoetingen: kwetsbaar, krachtig en kleurrijk.”

Meer informatie

Het Traject ‘Krachtig verder na seksueel misbruik’ start januari 2020.

Klik op onderstaande link voor meer informatie:

Meer informatie over het Traject:

Belief en beleef

Meld je aan via:

info@beliefenbeleef.nl of www.beliefenbeleef.nl

Als je wereld vergaat … Gastblog Jessica

donker roze bloesem, foto van Agnes van der GraafJe wereld vergaat

Je zou denken dat je wereld vergaat als je seksueel wordt misbruikt. Dat niets meer hetzelfde is en dat de grond onder je voeten wordt weggeslagen. Je zou denken dat angst alles is wat nog bestaat. Dat er van blijdschap niets meer overblijft, als het wordt meegezogen in een kolk van verdriet. Je zou denken dat een alles verslindend geheim daadwerkelijk alles zou verslinden.

Je wereld vergaat … en alles gaat gewoon door

Ik ben 14 als ik seksueel misbruikt word, maar niets van dat alles gebeurd. Ik ga nog steeds naar school, heb hobby’s en spreek met vriendinnen af. Mijn dader blijft gewoon mijn zus. Alles ziet er nog precies hetzelfde uit, alsof er nooit iets is gebeurd. Er is niets veranderd, maar tegelijkertijd is niets nog hetzelfde. Ik ga door, terwijl ik langzaam verdrink in leugens en illusies.

Ik leef niet meer

Mijn leven ziet er nog precies hetzelfde het uit, maar ik leef het niet meer. Fysiek ben ik aanwezig, mentaal gaat alles langs me heen. Ik leef in een waas, waarvan ik zelf niet eens weet dat hij bestaat. Binnenin me woekert een geheim dat langzaam alles opslokt. Er is geen ruimte om te voelen wat het met me doet. Het misbruik verdwijnt naar de achtergrond en het is alsof er nooit iets is gebeurd. Ondertussen stapelen trauma’s zich op en zijn mijn grenzen verdwenen.

Heelt de tijd alle wonden?

Je zou denken dat de tijd langzaam alle wonden heelt. Dat wanhoop na verloop van tijd plaats maakt voor hoop en dat alle afdrukken van het verleden verdwijnen. Je zou denken dat angst zijn intensiteit verliest en verdriet steeds minder van zich laat horen. Dat gebeurtenissen als herinneringen uit een fotoboek worden, die je alweer bent vergeten als je de bladzijde omslaat. Je zou denken dat alles weer normaal wordt.

Tijd alleen heelt niets

Ik zou willen zeggen dat het klopt en dat tijd alles heelt wat ooit kapot was, zonder dat je er iets voor hoeft te doen. Dat je wereld vergaat, maar dat de tijd je wereld herstelt. Maar tijd is niet het wondermiddel dat het lijkt. Wonden die nooit zijn schoongemaakt verergeren met de tijd. Ze gaan ontsteken en etteren. Hoe harder je ze negeert, hoe pijnlijker ze worden. Tijd wordt pas effectief als je het combineert met aandacht. Aandacht voor wat er is en voor wat er was.

Jessica

 

Jessica’s eigen blog staat hier: Uit het donker

Gastblog Steve – Misbruikt door mijn vader

Misbruikt door mijn vader

Ik ben jarenlang seksueel misbruikt door mijn vader. Hij randde me aan, deed grensoverschrijdende uitspraken en zette mij aan tot, in zijn ogen, onschuldige ‘spelletjes’. Het is erg jong begonnen, wanneer precies durf ik niet te zeggen, maar in elk geval voor mijn tiende.

Wat bezielde mijn vader?

Waarom mijn vader het heeft gedaan? Ik denk puur onvermogen. In mijn beleving is hij een ongediagnosticeerde autist. Daarvan ben ik me pas veel later bewust geworden, want thuis werd mijn vaders gedrag volstrekt getolereerd, een psycholoog of psychiater kwam er niet aan te pas.

Wat deed mijn moeder?

Mijn vaders gedrag werd niet of nauwelijks uitgelegd door mijn moeder. Ondertussen bleef hij bij mijn ‘opvoeding’ betrokken, zij het dat mijn moeder hem wel subtiel buitensloot. Mijn moeder is zelfs ooggetuige geweest van mijn vaders onzedelijke gedrag en heeft er indertijd niets aan gedaan.

Wat bezielde mijn moeder?

Vermoedelijk was ze bang voor de consequenties als ze er iets aan zou doen, aan het feit dat ik werd misbruikt door mijn vader. Met mijn vaders en moeders kant van de familie was er een emotioneel afstandelijke relatie. Ik denk dat mijn moeder bang was voor een vechtscheiding (of erger) en financiële problemen. Mijn ouders hadden een bar slechte relatie, waren overduidelijk alleen voor mij nog bij elkaar.

Hoe ging het op school?

Op school draaide ik mee als een gemiddelde leerling, maar ik was erg kwetsbaar. In mijn slaapkamer bekraste en besneed ik mezelf met een zakmesje en ik kreeg allerlei obsessies met eten, drinken en mijn lichaam. In de bovenbouw ben ik hevig gepest en werd ik naar diverse cursussen gestuurd om aan mijn gedrag te werken. Niemand vroeg ernaar en ik vertelde niemand dat ik werd misbruikt door mijn vader. Toen mijn hormonale ontwikkeling op gang kwam, ontwikkelde ik verslavingsproblemen.

Verzet tegen mijn vader

Aan het begin van mijn puberteit groeide mijn verzet tegen mijn vader zo hevig, dat een scheiding onvermijdelijk werd. Maar plotseling werd alles anders: mijn moeder kreeg de diagnose alvleesklierkanker. Opeens draaide alles in het gezin om mijn moeders gezondheid en ging ik nóg meer in de overlevingsmodus. Haar ziekteperiode was ongelooflijk verdrietig, ze had een agressieve vorm van kanker en mijn vaders gedrag werd alleen maar heftiger. Uiteindelijk is ze in 2012 overleden. Ik was toen 17.

Een nieuwe poging

Nadat ik in 2013 mijn eindexamen havo had gehaald ben ik muziek gaan studeren. Eerst op het hbo, inmiddels aan de universiteit. Na mijn eerste jaar aan de universiteit deed mijn vader – na een ‘droge periode’ – in de zomervakantie een nieuwe poging mij te betasten. Toen werd het gelijk duidelijk voor me: dit was het moment om vrienden en familie te vertellen dat ik werd misbruikt door mijn vader en aan mijn herstel te werken.

Onthulling

Dat was een weg vol hobbels en kuilen, ik ben ‘vrienden’ verloren en heb regelmatig spanningen met familieleden gehad. Gelukkig reageerden de meesten begripvol, steunden ze me en zijn zij vandaag de dag nog altijd een belangrijk ankerpunt voor mij. Zo ongeveer vanaf mijn moeders overlijden heb ik veel therapeuten gezien. Veel hielp het niet, want ik had nog contact met mijn vader en hield het ‘plaatje’ in stand. Dat was op een gegeven moment niet meer te doen.

Een breekpunt

Ik heb geestelijk zo diep gezeten, dat gun je je ergste vijand niet. Gelukkig kwam ik begin 2018 in aanraking met het psychiatrisch team van het Vincent van Gogh in Venlo. Zij hebben een speciaal diepgaand onderzoek op mij losgelaten. Daaruit bleek dat ik een complex posttraumatisch stressyndroom had, met veel aanverwante klachten, maar ook ADHD (hier waren eerder al vermoedens van, maar dit is vroeger verwaarloosd). Ik kreeg een bont pakketje medicijnen voorgeschreven, heb intensief traumatherapie (EMDR met schematherapie) gevolgd, en ben nu nog in een traject bij de haptonoom. Het herstel loopt voorspoedig, ik leid een rijk leven.

Hoe het nu is

Wel heb ik het elke dag zwaar met de noodgedwongen, zelfverkozen afstand tussen mij en mijn familie. De belangrijkste reden is dat mijn oude grootmoeder (moeder van mijn vader) nog leeft en geestelijk gezond is. Zo lang zij nog gezond is, wil ik geen bommen in mijn familie droppen. Ik vrees de gevolgen en dat zou me erg veel verdriet geven. Mijn vader spreek ik op dit moment sporadisch; ik had eerst het contact met hem verbroken. Over ons verleden hebben we het niet, en dat is goed.

Grote uitdagingen wachten nog …

De grootste uitdaging die ik nu tegenkom is dat ik emotioneel weer toegankelijk wil worden. Ook al ben ik 24: diep in mij leeft nog altijd het kleine jongetje dat nooit gezien en gehoord is en nog altijd veel onverwerkt verdriet heeft. Als overlever van seksueel misbruik vind ik de wereld soms behoorlijk eng en ik ben erg vaak moe. Ik weet nog niet eens wie ik eigenlijk écht ben. De wereld van seks en intimiteit is voor mij een besmeurde; graag wil ik het op termijn kunnen omarmen als iets wat geen spanning en pijn hoeft te geven.

En zo ligt er nog wel een mooi boodschappenlijstje aan uitdagingen klaar.