Een vleugje paranoia is zo gek nog niet: over incest en thuismisbruik

Incest en thuismisbruik onder de aandacht

De kranten staan er weer vol van. Een grote zedenzaak, bijna 300 meiden die via de webcam tot allerlei handelingen gedwongen zijn. Alle aandacht gaat naar ‘De Cyberlokker’. Nou ben ik groot voorstander van openheid over seksueel misbruik, ik denk dat het noodzakelijk is dat we collectief gaan beseffen hoe wijdverbreid seksueel misbruik in werkelijkheid is.

Aandacht voor incest en thuismisbruik op Radio Rijnmond

Ik was dan ook erg blij met het telefoontje dat ik vorige week kreeg van Paul Verspeek van Radio Rijnmond. Hij is rechtbankverslaggever en hij gaf aan dat hij niet bij mijn symposium kon zijn, omdat hij bij een incest-zaak in Dordrecht aanwezig zou zijn. Maar ook dat het hem zo vreemd voorkwam dat er zoveel aandacht uitgaat naar zo’n Frank R. terwijl er dagelijks incest-zaken voor de rechter komen waarbij kinderen jarenlang structureel misbruikt worden. Daar hoor je in de media haast nooit wat over.

Incest en thuismisbruik in 80% van de gevallen

Directe familie en vertrouwde volwassenen zijn verantwoordelijk voor zeker 80% van al het seksueel misbruik. In veel van deze gevallen wordt geen aangifte gedaan. Soms verdringt het kind de feiten zo lang dat een zaak verjaard is tegen de tijd dat hij/zij er over durft te spreken. Soms wordt een aangifte niet aangenomen omdat er bijna per definitie weinig bewijs is. Soms spelen loyaliteit naar de dader en/of andere gezinsleden een rol. Bijna altijd speelt angst echter de hoofdrol: het kind is bang gemaakt en draagt die angst tot ver in zijn of haar volwassenheid bij zich.

Interview Radio Rijnmond, over incest en thuismisbruik

Het interview dat ik met Paul had is inmiddels uitgezonden en online te vinden op de site van Radio Rijnmond.

6 reacties op “Een vleugje paranoia is zo gek nog niet: over incest en thuismisbruik

  1. Beste Ivonne,
    Wat een prachtige uitzending zeg!! Complimenten over de manier waarop je in zo’n korte tijd zoveel verteld.
    Wat mij erg trof is de ervaring van de illusie die ik zo herken.
    Het interview geeft me hoop, ik hoop dat ik over een paar jaar ook kan zeggen dat ik niet meer in die ervaring leef/woon.
    Ik wens je alle kracht toe om door te gaan met je mooie tocht om dit onder de aandacht te brengen van het grote publiek en mensen bewust te maken van de kwetsbaarheid van kinderen.
    hartelijke groet Inge

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.