Hartverwarmende reactie van een partner en tips

Partners in beeld

Van de week kreeg ik deze reactie op mijn boek ‘Partners in beeld’. Ik heb gevraagd of ik hem (anoniem) met jullie mocht delen. Dat mocht! 🙂

Hallo Ivonne

Ik wil je graag even een mail sturen met dank en blijk van waardering voor het schrijven van het boek Partners in Beeld. Jouw verhaal, overwegingen en tips of adviezen zijn zo herkenbaar en eigenlijk ontzettend fijn om te lezen. Als partner weet je, werkelijk waar, niet wat je moet doen of waarvoor je staat, je bent echt compleet machteloos. Er is zo weinig zinvolle en leesbare informatie voor partners en jouw boek geeft enig houvast en hoop. En ja ook enige verlichting in mijn eigen pijn, die ik helaas in de afgelopen 20 jaar met mijn partner ook heb meegekregen. Na overspel van mijn liefste ben ook ik volledig kapot gegaan, je boek is helaas een redelijke accurate weergave van mijn verhaal, ik was helemaal op en leeg …

Dankzij jou boek zijn hier open gesprekken ontstaan voorbij mijn eigen pijn, geheel onpartijdig en onbedreigend, nieuwsgierig. Ik weet, eerlijk waar, niet zeker of onze relatie nog stand had gehouden als ik jouw verhaal, adviezen en zienswijze niet had kunnen en willen lezen.

Anyway we zitten er nu middenin en doen het waar mogelijk samen. Ja ik ben iemand die niet gaat weglopen en doe het niet uit medeleven. Ben wel onzeker, what’s next.

Vind dat de gesprekken ons leven nu wat te veel beheersen, de frequentie is nogal hoog. Heb je tips om hierin enige remming en balans aan te brengen…

Op verzoek anoniem.

De tips waar deze anonieme partner om vraagt

Ik denk dat het goed is om de gesprekken te kaderen. Als de gesprekken een vaste tijd en plaats hebben, dan zijn andere tijden ‘vrije tijd’. Het is lastig hoor, dat herken ik wel.

Parkeerplaats

Als je samen kijkt wat een goede frequentie is om met elkaar in gesprek te gaan hierover, kun je afspreken dat, wanneer er op een andere dan de afgesproken tijd iets aan de hand is, je dat parkeert: ‘Daar hebben we het morgenavond tussen 8 en 10 over’. Wel belangrijk dat je die tijden ook goed benut en dat alles wat geparkeerd is besproken wordt. Of als er tijd te kort is en het lukt niet om iets te bespreken, je dit item actief parkeert (benoemen: nu lukt het niet, wanneer wel?) en erop terugkomt.

Bespreek de frequentie met elkaar

Heb eens een gesprek over:
    • Hoe vaak spreken jullie er nu over?
    • Wat zou elk van jullie een goede frequentie vinden?
    • Als je partner meer nodig heeft dan jij, waar kan hij/zij dan terecht? (zijn er anderen met wie het bespreekbaar is?)

Alternatief plan

Een andere insteek (wat mij betreft tweede keus), zou zijn dat je de tijd waarop je het er níet over hebt, kadert. Zoals je van je werk ook vrije dagen krijgt, kun je ‘misbruik vrije dagen’ plannen. Dat vergt wel enige inspanning en begrenzing, want iets wat er níet mag zijn heeft de neiging om juist meer aanwezig te zijn. Dat maakt dat deze oplossing minder goed werkt.

Dingen om op te letten

Hoe staat het met jouw zelfzorg? Heb je ontspanningsmomenten? Heb je contact met vrienden waarmee je af en toe ‘los’ kunt gaan, gewoon sporten, een biertje, een gezellig uitje? Ook dat kan het minder zwaar maken.

Pak een ander project samen op

Deze klinkt misschien minder voor de hand liggend, maar werkt vaak wel heel goed. Wanneer alles over het helen gaat, is dat heel belastend. Het kan voor beide partijen fijn zijn om een ander ‘project’ op te pakken, zelfs als dat een pittige klus is. Daarin kun je allebei even met ‘iets anders’ bezig zijn, waaraan je je eigen en elkaars kwaliteiten kunt ervaren en op een andere manier aan iets samenwerken.

Recensie ‘Kind van de rekening’ van George Berben

George Berben wordt ‘toevallig geboren’

Het verhaal van George Berben begint met zijn conceptie. Het is aan het einde van de tweede wereldoorlog en hij wordt, net als vele andere na-oorlogse kinderen geboren uit een ongehuwde moeder. De schaamte en ontkenning die hierop rust, maakt dat zijn moeder hem de rug toekeert. Pas op zijn zesde komt hij terug bij zijn biologische moeder. Daarmee komt er een einde aan zijn verblijf bij een warm gezin en komt hij terecht in een situatie waarin mishandeling zijn dagelijkse deel is.

Vertelstijl

Het boek van George is een terugblik op zijn leven. Af en toe onderbreekt hij het verhaal om commentaar te leveren op wat er gebeurt, vanuit zijn huidige inzichten. Hoewel het schrijnende situaties zijn waarover hij vertelt, blijf je doordat hij in de verleden tijd schrijft ietwat op afstand. De jonge George zet zijn tanden in de werkelijkheid en laat niet meer los. Hij wil kost wat kost zijn vader leren kennen, een streven dat hem tot hoge leeftijd in conflict brengt met zijn biologische moeder, die dit feit uiteindelijk met zich meeneemt in het graf.

Een levenslang gevecht

George werpt zich op als strijder tegen de misstanden die deze ontkenning van zijn rechten mogelijk maken. Dat hij als kind zo mishandeld en verwaarloosd wordt en dat dit kan voortduren heeft alles te maken met de houding van de maatschappij eromheen. Het verhaal van zijn moeder over hoe onhandelbaar hij als kind is, wordt door alle omstanders voor zoete koek geslikt. Er is voor hem als kind geen ‘wederhoor’. De stem van het kind wordt gesmoord.

Onbevredigend resultaat

Op zijn persoonlijke queeste vind hij geen bevestiging. Hoewel hij sterke vermoedens heeft wie zijn vader was, ontkennen de mensen die dit kunnen weten in alle toonaarden.

Seksueel misbruik

Seksueel misbruik speelt in het boek een ondergeschikte rol. Het komt ter sprake als het gaat over de sfeer in het kindertehuis waarin George geplaatst wordt, maar het wordt niet expliciet benoemd. Inmiddels is duidelijk dat er binnen dergelijke instituten seksueel misbruik veel voorkwam.

Wie moeten dit boek lezen?

Mensen die te maken hebben gehad met structureel geweld in de thuissituatie zullen in dit boek herkenning vinden. Zeker mensen bij wie de moeder de primaire dader is van het geweld. Leeftijdsgenoten van de schrijver, die als ‘toevallig geboren’ te boek staan zullen ook veel herkenning vinden.

Pluspunten en minpunten

Pluspunt:

  • Schetst hoeveel moeite het kost om bevestiging te krijgen
  • Maakt duidelijk dat moeders niet per definitie het goede voor hebben met hun kind
  • Kijkt naast het persoonlijke verhaal naar het maatschappelijk belang

Minpunt:

  • Gaat niet echt over seksueel misbruik
  • Door het commentaar vanuit het heden op wat er in het verleden gebeurt is de opbouw van het verhaal soms rommelig
  • Wordt op het laatst enigszins verwarrend

Mogelijke triggers

  • beschrijvingen van mishandeling

Het boek is te koop via Bol.com

 

 

Innerlijke kracht – Gedicht van Esther

Onderstaande gedicht schreef Esther een aantal jaar geleden. Deze schreef zij omdat zij zich toen inzette voor de actie: Lock me up-free a girl.

Innerlijke kracht

Hoe ze het doet ze weet het niet.
Ze denkt niet.
Ze voelt niet.
Tijdens het misbruik is er niets.
Helemaal niets.
Stilte en leegte.
Niets is er.
Geen wereld.
Geen mens.
En zij is er ook niet.
Helemaal niets.

Later als ze alleen is dan is het er wel.
De pijn, het verdriet.
De eenzaamheid.
En ja ook dan is er stilte en leegte.
Stilte om haar heen.
Leegte binnen in haar.

Een innerlijke kracht houd haar op de been.
Iets diep van binnen in haar zorgt dat ze door gaat.
Door gaat met ademen. Door gaat met leven.
Soms wil ze niet, maar ze kan niet anders.
Ze wil stoppen, ze wil opgeven.
Maar diep van binnen zit een kracht die sterker is dan alles.
Ze weet het niet, ze voelt het niet.
Het is er wel.

In het begin voelde ze pijn en verdriet.
De tranen stroomde over haar wangen.
Nu is het anders.
De pijn en het verdriet die zijn er nog.
De tranen, die laat ze niet meer zien.
De tranen stromen van binnen.

Als de deur opengaat weet ze weer hoe laat het is.
Een knop gaat om.
Er is niets.
Helemaal niets.

Pas als ze weer alleen is straks is er weer wat.
Maar nu, nu is er niets.

Dag in dag uit gaat het door.
Ooit zal het stoppen.
Zal het ooit stoppen ?

De ‘Helden Awards’ heeft geld nodig

De ‘Hel(d)en van seksueel misbruik Awards’

Hulpverlening na seksueel misbruik organiseert dit jaar voor het eerst de ‘Hel(d)en van seksueel misbruik Awards’. Waarom we dat doen staat hier. Deze blog gaat over hoe we de Helden Awards gaan financieren. En over hoe jij kunt helpen om de Helden Awards tot een groot succes te maken.

Het Helden Awards Gala

De Helden verdienen het om gevierd te worden. Om positieve aandacht te geven aan wat er allemaal goed gaat op het gebied van helen van seksueel misbruik. Om het inspirerende verhaal dat elk van hen heeft, breed onder de aandacht te brengen. Daarom organiseren we een groot Gala voor onze helden. Met muziek, dans en natuurlijk de Awards!

Zo’n Gala kost geld

Het organiseren is een bult werk en dat doen we zonder winstoogmerk. Maar een aantal dingen kost nou eenmaal geld. Denk aan zaalhuur, catering, artiesten, te veel om op te noemen. We hebben subsidie aangevraagd, maar om nou te gaan zitten afwachten of die er komt … Dat is onze stijl niet. We hebben dus een plan bedacht over hoe we aan geld kunnen komen.

De #ikluister Helden Wandeling

We gaan een sponsorwandeling houden! De  ‘#ikluister Helden Wandeling’. Om geld op te halen voor de Helden Awards én tegelijk om zichtbaar te maken hoeveel helden er zijn. Inmiddels staat er al heel veel informatie over de route online. Wij gaan 150 kilometer op blote voeten lopen voor het goede doel.

Wandel jij ook (een middagje) mee?

Van 16 juli tot 13 augustus 2018 gaan we op pad. Wij, Agnes en ik, gaan op blote voeten, maar als jij meeloopt mag je zelf weten wat je aan je voeten doet. Elke middag van de wandeling proberen we zo veel mogelijk mensen op de been te krijgen, om te laten zien dat we helden zijn. Dat we ooit slachtoffer waren, maar dat helen kán!

Wie mag er meedoen?

Jij mag meelopen, of je nu aan het begin van je heling staat, al een flink eind op weg bent of al helemaal klaar bent. Jij mag meewandelen als je de Helden een warm hart toedraagt of op een andere manier geraakt bent door het thema seksueel misbruik, ook als je zelf geen slachtoffer bent. De wandeling is relatief kort, we doen ‘s middags nooit meer dan 5 kilometer (ook al omdat op blote voeten lopen beduidend langzamer gaat). De uitdaging zit ‘m niet in hoever je gaat lopen, de uitdaging zit in je laten zien voor het thema. Ben jij de held(in) die het aandurft?

Ben jij de held(in) die liever anoniem blijft?

Natuurlijk zijn ook mensen die liever niet gezien willen worden ook helden! Als jij jouw grens hierin durft te voelen, aangeven en respecteren, dan ben je nét zo goed een held! Wil je toch je verhaal delen? Overweeg dan om mee te doen aan een ochtendwandeling tijdens de ‘#ikluister Helden Wandeling’. Dan schrijf ik je verhaal op voor het boek ‘(anonieme) Helden van seksueel misbruik en hun weg naar een gelukkig leven’. Zo kun je anoniem blijven en toch mensen inspireren met jouw verhaal.

Iedereen kan meedoen!

Hoe ver durf jij uit je comfortzone? Wat kun jij bijdragen? Iedereen kan meedoen en deze actie ondersteunen. Er zijn inmiddels helden opgestaan die (soms anoniem) hun talenten aanbieden en daarmee een donatie aan de ‘Helden Awards’ geven. Maar de meest eenvoudige manier is om geld te geven. Naar vermogen, want ook kleine beetjes tellen.

Hoe kun je geld sturen?

Doneren is heel eenvoudig: Je stuurt een Whatsapp of SMS bericht naar mij: 06-10151617 en zegt hoeveel je wilt doneren. Ik stuur je dan een Tikkie, of als je niet via je telefoon kunt betalen, een rekeningnummer. Zo gemakkelijk kan het zijn om vandaag een heldendaad te verrichten.