gedicht Lynelle

Waarschuwing

Dit gedicht van Lynelle is indringend geschreven. Het benoemt dingen en kan daardoor voor sommige lotgenoten triggeren. Zorg goed voor jezelf door een moment te kiezen om dit te lezen, waarop jij je sterk voelt.

 

 

 

 

Daar sta je weer ineens in mijn kamer.

Je raakt mij weer aan op plekken waar jij nooit had mogen komen.

Je doet dingen die je nooit had mogen doen.

Ik hoor je gehijg,

Ik voel mijn angst.

Ik ruik alle geuren. Mijn angstzweet, jouw lichaamsgeur.

Ik zie die lust weer in je zwarte ogen.

Mijn lichaam verkrampt, ik wil vluchten, maar ik kan geen kant op.

Vaak heb ik al tegen deze momenten gevochten.

Ik schreeuwde, huilde, schopte, beet en smeekte uiteindelijk zelfs.

Maar ik weet nu dat dit niet helpt.

Jij won uiteindelijk toch altijd.

Als ik me nu niet zal verzetten zal het zo over zijn.

Eindelijk…

Je bent klaar.

Je bedreigt me voor de zoveelste keer

met wat er allemaal gaat gebeuren als ik het vertel.

Dan loop je weg, alsof er niks gebeurd is.

Mijn angst, woede en verdriet zijn groot.

Ik ben blij dat dit moment over is.

Eén ding weet ik zeker, dat je me tenminste weer heel even met rust zal laten.

Want op dit moment ben je klaar…

Langzamerhand worden de geuren minder, maar mijn onbegrip groter.

Ik dacht ooit dat we normaal met elkaar konden omgaan, als twee mensen.

Tranen lopen over mijn wangen.

Maar dan word ik wakker, huilend, trillend van angst.

Ik zie dat ik veilig ben.

Jij bent er niet, tenminste niet hier, maar nog wel in mijn herinneringen.

6 thoughts on “gedicht Lynelle

  1. Zo had ik als kind mij ook gevoeld toen ik seksueel misbruik werd. Maar dit heeft impact op mijn leven. Ik heb 2 grote zoons en ben nooit echt gelukkig geweest in relaties. Vele van ánderen hadden meer behoefte aan verzorging. Maar die er nu is in mijn leven zorgt ook voor mij en ik voor hem

  2. Lieve Lynelle, vooral het eind van de documentaire was ontluisteren. Ik was zo verdrietig dat mijn lichaam geen prikkeldraad of scheermesjes produceerde en voelde me zo schuldig. Ik heb deze ervaring ooit met 1 iemand gedeeld en voelde me daarna zo vies. Ik ben zoooo blij te horen dat ik niet de enige ben. Dankjewel! !!

  3. Hoi Lynelle, heb de uitzending vol ongeloof gekeken. Kan niet begrijpen hoe je dat een (stief)kind kan aandoen. Goed zeg hoe je met dit gedicht je onmacht en angst omschrijft!!! Vind het knap hoe je probeert te verwerken wat je allemaal is aangedaan. Ga zo door je bent een sterke vrouw!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.