gedicht Lynelle

Waarschuwing

Dit gedicht van Lynelle is indringend geschreven. Het benoemt dingen en kan daardoor voor sommige lotgenoten triggeren. Zorg goed voor jezelf door een moment te kiezen om dit te lezen, waarop jij je sterk voelt.

 

 

 

 

Daar sta je weer ineens in mijn kamer.

Je raakt mij weer aan op plekken waar jij nooit had mogen komen.

Je doet dingen die je nooit had mogen doen.

Ik hoor je gehijg,

Ik voel mijn angst.

Ik ruik alle geuren. Mijn angstzweet, jouw lichaamsgeur.

Ik zie die lust weer in je zwarte ogen.

Mijn lichaam verkrampt, ik wil vluchten, maar ik kan geen kant op.

Vaak heb ik al tegen deze momenten gevochten.

Ik schreeuwde, huilde, schopte, beet en smeekte uiteindelijk zelfs.

Maar ik weet nu dat dit niet helpt.

Jij won uiteindelijk toch altijd.

Als ik me nu niet zal verzetten zal het zo over zijn.

Eindelijk…

Je bent klaar.

Je bedreigt me voor de zoveelste keer

met wat er allemaal gaat gebeuren als ik het vertel.

Dan loop je weg, alsof er niks gebeurd is.

Mijn angst, woede en verdriet zijn groot.

Ik ben blij dat dit moment over is.

Eén ding weet ik zeker, dat je me tenminste weer heel even met rust zal laten.

Want op dit moment ben je klaar…

Langzamerhand worden de geuren minder, maar mijn onbegrip groter.

Ik dacht ooit dat we normaal met elkaar konden omgaan, als twee mensen.

Tranen lopen over mijn wangen.

Maar dan word ik wakker, huilend, trillend van angst.

Ik zie dat ik veilig ben.

Jij bent er niet, tenminste niet hier, maar nog wel in mijn herinneringen.

Gedicht van Rachel – Walging

Walging

als ik jou de maag kon omdraaien
zoals je mij de maag hebt omgedraaid

als ik jou bij het afval kon gooien
zoals jij het afval in mij hebt verspreid

als ik jou kon vergiftigen
zoals je mij de gifbeker hebt laten drinken

kon ik je maar wurgen
jij bent het die mijn keel afknelt

kon ik je maar uitspugen
jij bent de spuugbeweging zelf

kon ik je maar door de gootsteen spoelen
jij bent de draaikolk die alles opzuigt

ik kan je niet vastgrijpen
ik kan er vaak niet eens goed bij

ik kan je niet vernietigen
want je bent onlosmakelijk een deel van mij

Rachel

Twee – inzending poëziewedstrijd voor Partners

Twee

Je kijkt in de spiegel
En ziet er zijn er twee
De man die je was
De man die zei nee

Je kijkt in de spiegel
Daar doorheen loopt de breuk
Een aangetast lichaam
Ben jij nog wel leuk

Je kijkt in de spiegel
En ziet er zijn er twee
De een verstopt in stilte
Die ander doet nog mee

Je kijkt in de spiegel
Je weet eigenlijk niet wat je ziet
Want hier over praten?
Dat kan en mag eigenlijk niet

Je kijkt in de spiegel
En voelt een stille rouw
Want wie kan je echt vertrouwen
Wie houd er nou van jou

Je kijkt in de spiegel
En voelt je alleen
Verscheurd in tweeën
Schreeuw je dit is gemeen

Je kijkt in de spiegel
Nog steeds in rouw
Zeg ik, ik ben bij je
Want lieve schat ik hou van jou.

Hansje van Dam-Kok