Dat niet alleen partners kunnen dichten blijkt uit deze reactie van een lezer die anoniem wil blijven, die haar gevoelens naar aanleiding van de partnergedichten met ons deelt:

Partner in Beeld (spraak)

Samen
toch alleen
heel voorzichtig
weer alleen

Geen samen
Geen alleen

Angst voor samen
Angst voor alleen

Pijn doet samen
Pijn doet alleen

Donker is samen
Donker is alleen

Ik wil geen samen
maar ik wil ook geen alleen

Wat als
ik ooit samen kan zijn met alleen.

Dan hou ik van mezelf
zonder partner.
Want dat is teveel samen
en daardoor teveel alleen.

Alleen met samen, wij twee.

Naast elkaar op weg

Het is een lange reis,
Voorbij je zwart gemaakte ziel,
Langs jouw bevroren hart,
Uit jouw met tranen gevulde ogen,
Met jouw vol afschuw gevulde handen,
En jouw verkrampte benen,

Miljarden tranen,
Miljoenen knuffels,
Duizenden botsingen,
Honderden misverstanden,
Tientallen ruzies,
Één lange zware reis,

In de overlevingstand,
Over bergpaden met diepe afgronden,
Dwars door enge donkere bossen,
Over kronkel paden vol kuilen,
Vallen en opstaan,
Stilstaan op kruispunten van dit labyrint,

Een wankel evenwicht,
Welke weg te nemen,
Kijkend naar het onbekende,
Verschrikkelijk bang,
Dodelijk vermoeid,
De wanhoop nabij,

Dwars door alle paniek en pijn,
Blauwe plekken,
Krassen,
Kneuzingen,
Gehavend uit de strijd,
Maar we staan samen,

Van hoofd naar gevoel,
Gehoord worden,
Gezien worden,
Maar toch nog samen zwijgen,
Maar we staan samen rechtop,
Op het juiste pad,

Twee zielen als één versmolten,
Twee harten voor altijd verbonden,
Aan tijd geen gebrek,
Naast elkaar in evenwicht,
Naast elkaar op weg naar leven,
Naast elkaar op weg naar het licht.
Frido van Velde

Dichtbij

Je pijn had je willen camoufleren,
maar je was ermee weggevallen
tegen de achtergrond van ons samenzijn.

Je was steeds minder aanwezig,
veilig teruggetrokken in de stilte die je koesterde
in het gesprek met jezelf.

Mee bewegend op het ritme van mijn woorden
was je afgedreven naar een plek waar ik je minder kon voelen.

Je woorden die nacht ontkleedden ons.

Geen pijnlijk naakt dit keer.
Een bloot waarbij we samensmolten zonder aanraking.
Waarbij je pijn kwam bovendrijven op mijn tranen.

Eindelijk samen omgeven door jouw eenzaamheid.

Opnieuw een eerste aanraking, een eerste streling.
Je keek naar jezelf, je voelde voor het eerst jezelf.
Ik mocht je zien, dichtbij blijven, wachten.

Nu wordt je langzaam de vrouw van wie ik al die jaren al gehouden heb…

Stijn Schenk

Voor de liefhebber: Stijn maakte ook een prachtig beeldverhaal over dit thema op Mindshakes

Overlevingsmechanisme (beiden misbruikt)

Hij vlucht of vermijd.
Zij is een pleaser.
Juist in spanning en strijd
komt dat als extra teaser.

Het kleine meisje in haar.
De kleine jongen in hem.
Wat vlogen ze elkaar in de haren,
stootten elkaar af en
deden elkaar pijn.
En dat alleen
omdat ze niet in zachtheid konden zijn.

Tot ze elkaar diep in de ogen keken,
en de muren door liefde bezweken.

Esther Vis