Besteed je helingsproces niet uit! Gastblog Marcel

illustratie bij blog over rechtszaakIn mijn rol als hulpverlener én als lotgenoot hoor ik vaak verhalen over ervaringen met een rechtszaak. Het maakt bij mij een mix van gevoelens en gedachten los.

“Ben ik te laf om een rechtszaak aan te gaan”?

‘Komt het misbruik door een rechtszaak te dichtbij of ga ik pijn uit de weg?’

“Wat schiet ik er mee op?” is een andere gedachte.

En belangrijker: “Wat is het doel van een rechtszaak?”

Wat is het doel van een rechtszaak?

Die laatste vraag heeft me overtuigd dat een rechtszaak niet zoveel zin heeft; althans niet als het gaat over helen voor jezelf. Wél als het gaat om te voorkomen dat diegene meer slachtoffers maakt. Overigens kun je daarvoor ook alleen een melding doen.

Helen is niet het doel van een rechtszaak

Onze rechtsspraak is geen instrument om te helen. Het systeem is daarvoor niet ingericht en zal dat ook nooit kunnen. Het kan hoogstens een vorm van ‘genoegdoening’ geven, als iemand terecht wordt veroordeeld. Het hoogst haalbare is denk ik dat het een pleister op de wonde kan zijn. Als een rechtszaak tenminste verloopt zoals het slachtoffer het graag zou willen.
En dat is maar zelden het geval volgens mij …

Triggers in een rechtszaak

Vaak wordt een rechtszaak juist je achilleshiel omdat je getriggerd wordt in je onmacht. Je moet voor een rechtszaak namelijk heel veel uit handen geven. Dat kan traumatiserend werken, doordat je opnieuw die onmacht ervaart; zeker als het uitmondt in een teleurstellende strafmaat of zelfs vrijspraak.

Helen doe je zelf

Ik ben tot de conclusie gekomen dat echt helen pas lukt als ik het zelf doe op een manier waarop ik controle heb over mijn proces. En dan bedoel ik mijn eigen verwerkingsproces.
Want dat blijft – ongeacht of de daderes vastzit, vrij rond loopt of inmiddels overleden is.

Grote helende stappen

In mijn verwerkingsproces heb ik in het verleden een grote stap gezet die ik je niet wil onthouden. Ik heb een opstelling gedaan waarbij ik, gesteund door vele mannen achter mij, de daderes heb verteld wat de schade en de pijn is die haar daden bij mij hebben teweeggebracht.

Symbolisch teruggeven

Toen ik dat symbolisch terug kon geven en zij het aan kon nemen merkte ik dat mijn boosheid waar ik nog mee worstelde, verdampte als sneeuw voor de zon. Deze, zelf georganiseerde sessie, heeft mij meer gebracht dan welk strafrechtelijk proces ooit zou kunnen.

Los komen van de daderes

Met andere woorden; ik kwam steeds losser van de daderes, op een manier die een rechtszaak nooit zou kunnen doen. Waarbij een rechtszaak zelfs erg in de weg zou zitten. Ik snap dat elk verhaal uniek is en dat iedereen voor zichzelf moet besluiten wat voor hem/haar de juiste route is.

Houdt zelf de regie

Maar wat ik wel wil meegeven: blijf in de regie en uit de onmacht.

Als je naar aanleiding van dit bericht wat kwijt wilt of hulp zoekt kan je me mailen op info@craftingpeople.nl of bellen: 06 51901985 (Marcel) bij voorkeur tussen 08-09u.

Craftingpeople.nl

REVIEF’S PROJECT UNBREAKABLE  2019

REVIEF’S PROJECT UNBREAKABLE 

Op zaterdag 23 november organiseert Revief weer Project Unbreakable voor mensen met een verleden van seksueel misbruik. Op deze dag ga je, herkenbaar of niet herkenbaar, op de foto met een uitspraak van de dader. Revief’s ervaring is dat dit heel helend blijkt te werken.

Revief’s Project Unbreakable ontleent haar naam aan het Amerikaanse Project Unbreakable, dat in 2011 is opgezet door Grace Brown. Zij begon met het fotograferen van mensen die seksueel misbruikt zijn om te laten zien hoe wijdverbreid het probleem is, maar ze realiseerde zich al snel dat het een vorm van therapie is voor de overlevenden. Ze waren eindelijk in staat dingen te uiten die hen  maanden of jaren dwars hadden gezeten. 

Project Unbreakable foto’s

Je kunt je foto in beheer geven van Revief (en dan kan je foto bijvoorbeeld in een tentoonstelling terecht komen), maar je mag hem natuurlijk ook alleen voor jezelf houden. 

Programma

10:00 – 10:30 uur   Inloop met koffie en thee
10:30 – 11:00 uur   Opening
11:00 – 12:30 uur   Workshop
12:30 – 13:30 uur   Verzorgde lunch
13:00 – 16:00 uur   Fotoshoot door Lara van der Krift
16:00 – 16:15 uur   Gedichten
16:15 – 16:45 uur   Afsluitende borrel

Locatie

Revief’s Project Unbreakable wordt dit jaar gehouden in Alphen aan den Rijn, aan de Ridderbuurt 3.  Dit is een tot groepsaccommodatie omgebouwde boerderij. 

Openbaar vervoer

Vanaf het station Alphen aan den Rijn is een ophaalservice mogelijk. Neem hiervoor contact op met info@revief.nl.

Aanmelding

Voor deelname aan deze dag vragen we een eigen bijdrage van € 25, voor donateurs € 20. Dit is inclusief lunch en borrel.

Je aanmelding is definitief wanneer dit bedrag is overgemaakt op rekeningnummer
NL27 RABO 0374.3003.56 t.n.v. Stichting Revief.  

Aanmelden liefst voor dinsdag 13 november  via  www.revief.nl 

Als de eigen bijdrage een belemmering vormt om te komen, neem dan even contact op. 

Steun Revief

Stichting Revief draait 100% op de inzet van vrijwilligers en is voor haar activiteiten afhankelijk van subsidies en giften.

Wil jij Stichting Revief steunen?

Dat kan! Word donateur, vrijwilliger of sponsor van Revief!
www.revief.nl, info@revief.nl

Deze dag is mogelijk gemaakt door de ruimhartige donaties van Centrum Venwoude en van Lindenberg Trading. 

pastedGraphic.png

Te laat?

Te laat voor deze editie van Unbreakable? Laat jezelf op een wachtlijst plaatsen voor volgend jaar.

Zo ziet mijn foto eruit

unbreakable foto van Ivonne

 

Op een andere manier naar jezelf kijken? Helende foto’s laten maken? Dat kan ook zo: ‘Zelf-in-Beeld’

Brief aan mijn therapeut – Gastblog Jessica

Beste therapeut,

donker roze bloesem, foto van Agnes van der GraafGrenzen respecteren

Als je jouw en mijn grenzen respecteert, ook als ik ze zelf niet ken, voel ik me steeds een stukje veiliger. Als je me wel over een grens trekt, wordt het blanco in mijn hoofd. Ik dissocieer, ook als je dat misschien niet doorhebt. Ik heb het nodig dat je voorzichtig bent, let op wat er binnenin me gebeur en leert herkennen wanneer ik er niet meer bij ben. Zodat onveiligheid plaats kan maken voor veiligheid.

Fouten toegeven

Als je durft om je fouten toe te geven, geeft me dat het gevoel dat die van mij er ook mogen zijn. Fouten maken vind ik lastig. Ik denk dat ik iedereen teleurstel en er alleen mag zijn als ik alles goed doe. Ik heb het nodig dat je je kwetsbaar durft op te stellen. Zodat ik kan zien dat fouten maken mag.

Om hulp vragen

Als je een collega therapeut om hulp vraagt als je niet meer weet wat je het beste kunt doen, laat mij dat zien dat ik ook hulp nodig mag hebben. Ik los liever zelf mijn problemen op, zonder hulp. Het voelt zwak dat ik het niet in mijn eentje aankan. Ik heb het nodig dat je me laat zien dat het normaal is hulp te zoeken als je het ergens moeilijk mee hebt. Zodat ik ook om hulp leer durven vragen.

Begrijpen

Als je me begrijpt en dat laat merken, voel ik me gehoord. Soms snap ik niet hoe ik in elkaar zit, waarom ik doe wat ik doe. Een deel van mij richt zich nog steeds op overleven. Ik heb het nodig dat je naar me luistert, je inleeft in mijn wereld en mijn overlevingsmechanismen ziet. Zodat ik kan voelen dat er leven na overleven komt.

Wie ik ben

Als je wilt weten wie ik naast mijn problemen ben, geeft me dat het gevoel dat ik meer waard ben dan wat er met me aan de hand is. Soms voelt het alsof ‘wat er met me is gebeurd’ belangrijker is dan wie ik ben. Ik heb het nodig dat je vraagt naar wie er achter de pijn zit en dat je ook blijft luisteren als ik geen antwoord weet. Zodat ik kan merken dat er meer is dan alleen ellende.

Vertrouwen

Als je vertrouwen in me hebt, geeft dat me hoop dat het ooit nog goed kan komen. Ik voel me vaak een hopeloos geval dat te moeilijk doet om ooit gelukkig te kunnen worden. Ik heb het nodig dat ik leer vertrouwen op mezelf. Het helpt me als je dat even van me over wilt nemen totdat ik het zelf heb geleerd.

Jessica

Meer van Jessica

Jessica’s eigen blog staat hier: Uit het donker

Op zoek naar een geschikte therapeut? Kijk op hulpverlening na seksueel misbruik

Als je wereld vergaat … Gastblog Jessica

donker roze bloesem, foto van Agnes van der GraafJe wereld vergaat

Je zou denken dat je wereld vergaat als je seksueel wordt misbruikt. Dat niets meer hetzelfde is en dat de grond onder je voeten wordt weggeslagen. Je zou denken dat angst alles is wat nog bestaat. Dat er van blijdschap niets meer overblijft, als het wordt meegezogen in een kolk van verdriet. Je zou denken dat een alles verslindend geheim daadwerkelijk alles zou verslinden.

Je wereld vergaat … en alles gaat gewoon door

Ik ben 14 als ik seksueel misbruikt word, maar niets van dat alles gebeurd. Ik ga nog steeds naar school, heb hobby’s en spreek met vriendinnen af. Mijn dader blijft gewoon mijn zus. Alles ziet er nog precies hetzelfde uit, alsof er nooit iets is gebeurd. Er is niets veranderd, maar tegelijkertijd is niets nog hetzelfde. Ik ga door, terwijl ik langzaam verdrink in leugens en illusies.

Ik leef niet meer

Mijn leven ziet er nog precies hetzelfde het uit, maar ik leef het niet meer. Fysiek ben ik aanwezig, mentaal gaat alles langs me heen. Ik leef in een waas, waarvan ik zelf niet eens weet dat hij bestaat. Binnenin me woekert een geheim dat langzaam alles opslokt. Er is geen ruimte om te voelen wat het met me doet. Het misbruik verdwijnt naar de achtergrond en het is alsof er nooit iets is gebeurd. Ondertussen stapelen trauma’s zich op en zijn mijn grenzen verdwenen.

Heelt de tijd alle wonden?

Je zou denken dat de tijd langzaam alle wonden heelt. Dat wanhoop na verloop van tijd plaats maakt voor hoop en dat alle afdrukken van het verleden verdwijnen. Je zou denken dat angst zijn intensiteit verliest en verdriet steeds minder van zich laat horen. Dat gebeurtenissen als herinneringen uit een fotoboek worden, die je alweer bent vergeten als je de bladzijde omslaat. Je zou denken dat alles weer normaal wordt.

Tijd alleen heelt niets

Ik zou willen zeggen dat het klopt en dat tijd alles heelt wat ooit kapot was, zonder dat je er iets voor hoeft te doen. Dat je wereld vergaat, maar dat de tijd je wereld herstelt. Maar tijd is niet het wondermiddel dat het lijkt. Wonden die nooit zijn schoongemaakt verergeren met de tijd. Ze gaan ontsteken en etteren. Hoe harder je ze negeert, hoe pijnlijker ze worden. Tijd wordt pas effectief als je het combineert met aandacht. Aandacht voor wat er is en voor wat er was.

Jessica

 

Jessica’s eigen blog staat hier: Uit het donker