Het onderstaande is het verhaal van een oma. Haar zoon werd op school seksueel misbruikt. Dat verwerkte zij, samen met haar gezin, zo goed mogelijk. Er was in die tijd weinig hulp en haar zoon ging agressief gedrag vertonen, iets waar ze moeilijk mee om kon gaan. Het gezin overleefde het zo goed en kwaad als het kon en zoonlief groeit op en krijgt een relatie. Dan komen de kleinkinderen …

Een tweeling!

Dolblij ben ik, met de geboorte van mijn twee kleinkinderen. Regelmatig pas ik op de tweeling. Het voelt haast onwerkelijk fijn, na alle jaren van overleven en opletten dat ik mijn zoon niet trigger. Mijn schoondochter betrekt ook mijn zoon bij de zorg rondom de kinderen. Al vrij snel zie ik problemen opdoemen.

Mijn zoon is géén goede vader

Het is naar om het te moeten zeggen, maar mijn zoon is géén goede vader. Hij weet niet hoe je met baby’tjes om moet gaan. Als ze huilen wordt hij ongeduldig en gaat hij schelden. Als ik het aankaart krijg ik de volle laag.Toch wring ik mij in alle staten om er iets van te zeggen, omdat ik mij verantwoordelijk voel en in de hoop dat hij er iets van oppikt.

De kinderen in bad doen

Ik zie dat mijn zoon moeite heeft om de baby’s in bad te doen en biedt aan om te helpen. Gelukkig accepteert hij de hulp en ik probeer hem het goede voorbeeld te geven hoe je met baby’s omgaat. Het gaat vaak goed, maar ik moet wel oppassen dat ik hem niet het gevoel geef dat hij het niet kan. Zo gaat het ook met het verschonen van de luier, wat veel te hardhandig gaat. Of het op afstand houden van de baby, tijdens het fles geven. Alles gaat om controle houden en angst voor gezonde intimiteit.Als er iets tegenzit ben ik het haasje. Dan wordt hij agressief. Ik word er wanhopig van.

Mijn zoon is al sinds het seksueel misbruik agressief

Ik weet dat er een link is met het misbruik, want mijn zoon is al langer agressief. Mijn zoon kan het niet velen dat iemand anders de aandacht krijgt, zelfs zijn eigen kinderen niet. Dan raakt hij gespannen en bij het minste geringste begint hij de schelden. Hij heeft grote behoefte aan controle en als hij die niet voelt, wordt hij agressief.

Zomaar een incident, één uit velen

De tweeling is twee jaar en we gaan naar de speeltuin, alles staat klaar. We staan bij de auto en zijn zoon zegt dat hij dorst heeft. Mijn zoon vloekt en schreeuwt: ‘Je gaat nu in de auto, we gaan nu weg!’ Ik neem het voor mijn kleinzoon op en vervolgens schreeuwt hij tegen mij. Hij keert zich tegen mij en zegt: ‘Wat jammer dat jij het nou verpest!’

Seksueel misbruik is niet bespreekbaar

Ik probeer wat ik kan om de sfeer goed te houden en om hem op een positieve manier contact met zijn kinderen te laten hebben, maar het lukt niet. Steeds weer krijg ik agressie over mij heen. Als ik probeer om de link terug naar het misbruik te leggen, word ik niet serieus genomen. Het mag er niet zijn. Ik heb er inmiddels veel over gelezen en ben bereid er met hem over te praten, maar hij blijft zich tegen zijn moeder verzetten, met de opmerking: ‘Mama. jij met je boekjes.’ Ook ‘ouders aan het woord’, waar hij baat bij zou kunnen hebben, ik krijg het hem niet aangereikt.

Hij verliest zijn werk en relatie

Mijn zoon verliest een paar jaar later zijn werk, vanwege agressief gedrag op de werkvloer. Om dezelfde reden gaat zijn relatie stuk en heeft hij geen dak meer boven zijn hoofd. Hij komt regelmatig met de jongens bij ons overnachten. Het is een drama. Als de jongens ’s nachts huilen, gaat hij ze niet troosten al ligt hij bij ze op de kamer. Als ik de baby`s wel ga troosten, krijg ik de kous op mijn kop.

Ik zoek hulp

Ik zoek hulp, omdat ik het niet meer kan aanzien. De agressiviteit van hem naar de kinderen zwakt af naarmate ze ouder worden. de kinderen worden verbaal ook sterker, maar ik vraag ze regelmatig hoe ze het hebben met elkaar. Zijn er ergens lotgenotengroepen rondom vaderschap na seksueel misbruik? Of is er een plek waar ík met mijn zorgen terecht kan? Mijn zoon is vast niet de enige die hier last van heeft? Overal krijg ik nee. Vaderschapscursussen of gespreksgroepen bestaan niet. Overal krijg ik te horen: ‘Ja, het zou er moeten zijn, maar het is er niet.’

Ouders aan het woord

Na lang zoeken vind ik het boekje van Marijke Naezer: ‘Ouders aan het woord’. Het boekje is niet meer in print, omdat de Vereniging tegen Seksuele Kindermishandeling opgeheven is. Maar via deze link is het verkrijgbaar. Het is een verademing: er zijn anderen die dit probleem tegenkomen.

Inmiddels gaat het beter met mijn zoon

Mijn zoon heeft, mede dankzij zijn nieuwe vriendin, hulp gezocht bij zijn verleden en de invloed die dit heeft op zijn vaderschap. Zelf blijf ik achter met het gevoel dat de hulpverlening mij en mijn zoon gefaald heeft. Dat mijn kleinkinderen daar het slachtoffer van zijn geworden, zodat ze in hun vroege jeugd te maken hebben gehad met een agressieve vader.

Hoe zal het mijn kleinkinderen vergaan?

Mijn kleinkinderen zijn opgegroeid in een onveilige thuissituatie. Gelukkig is mijn zoon inmiddels in staat om liefdevol met hen om te gaan. Maar de jongens zijn nog niet volwassen, wat als ze straks in de puberteit terechtkomen? Dat mij lijkt weer een fase die om enige assistentie vraagt, waar je niet voor bij je moeder wilt aan kloppen. 

De invloed van het verleden op ouderschap

In ons geval viel het mij op dat onze zoon zelf niet het initiatief nam om hulp te zoeken, terwijl het een kritieke situatie betrof. Het is bekend dat de meeste mannen niet snel zelf hulp zoeken, door schaamte en/of schuldgevoel. Omstanders, familie, of vrienden, zouden dan toch de moed moeten hebben, de ouders te wijzen op hun gedrag zodat er hulp gezocht wordt. Daarnaast is het naar mijn idee zeer nodig dat er betere hulp wordt aangereikt specifiek aan mannen. Ook omdat zij medeverantwoordelijk zijn voor de opvoeding van hun kinderen. Dit probleem serieus nemen kan helpen de ernstige gevolgen van geweld en misbruik in het verleden te laten stoppen bij de huidige generatie. 

In december schreef ik de eerste schrijfwedstrijd uit, met daarin een aantal thema’s. Er zijn een aantal inzendingen gekomen en ik vond het heel moeilijk om er één te kiezen. De mensen die niet gewonnen hebben stuur ik een verbetertip en ik hoop dat ze een volgende keer weer meedoen, want alle inzendingen waren de moeite waard. Toch sprong deze er uit. Het thema van dit verhaal is depressie, maar vooral ook de weg terug uit de depressie.

De wereld draait gewoon door

Na tien jaar misbruikt te zijn door mijn vader en 18 jaar gehuwd te zijn geweest met een narcistische man, staat plots de wereld stil…… doodstil
Heb ik dan eindelijk mijn prins op het witte paard gevonden en ben ik zwanger van ons wondertje, valt de wereld plots stil…… doodstil

Hoe verklaar je aan je prins dat alles donker en stil is, terwijl je eindelijk alles hebt om gelukkig te zijn. Een klein wondertje in je schoot, nieuw leven een nieuw begin en toch valt alles stil…… doodstil

Dagen verstrijken zonder dat ik iets voel, alles lijkt zwart gekleurd. Niemand voelt mijn pijn, de wereld draait gewoon door maar bij mij staat alles stil…… doodstil.Zwart zijn mijn gedachten waardoor mijn prins en gynaecoloog besluiten me te laten opnemen in de psychiatrie. 

Wat is dit ? Wil ik dit ? Nee ik wil weer voelen en zien. Maar dan moet ik praten, en dat is nu juist hetgene wat ik niet wil. Bang om de beerput te openen en de pijn te voelen, de pijn van het misbruik en de pijn van de geestelijke folteringen van mijn ex echtgenoot. En de wereld… die draait gewoon door.

Toch heb ik mijn monster, de depressie verslagen, door naar het lichtje in het donker te zoeken. Af en toe kleurt een hoekje weer zwart maar dan kijk ik naar mijn wonder en weet ik, voor hem en mijn prins moet ik verder want de wereld draait voor hun gewoon door!

Gebruikt voorwerp

De advent en kerstperiode

De periode rondom kerst is voor veel overlevers van seksueel misbruik geen gezellige tijd van het jaar. Het is de tijd van het jaar waarin je, als het contact met je familie niet vanzelfsprekend is, letterlijk in de kou kunt staan. Eerder schreef ik al 10 tips voor de feestdagen. Maar vandaag hoorde ik over een charmant gebruik van onze Noorderburen.

Ga Wichtelen

In de Scandinavische landen komt er in de adventstijd het Wichtelmannetje op bezoek. Het woord ‘wichtelen’ komt van het Duitse ‘der Wichtel’ wat ‘kobold, dwerg of kabouter’ betekent.

Een lichtpuntje brengen in donkere dagen

Het idee achter het wichtelmannetje is dat hij mensen in de donkere dagen van de adventstijd een beetje aandacht, warmte en lichtpuntjes geeft. In deze tijd van het jaar is dat iets waar veel mensen behoefte aan hebben. In het Scandinavische verhaal van het wichtelmannetje staat dat hij de mensen op een subtiele manier helpt: Als de jas van een hardwerkende boer ’s avonds doorweekt en koud is, hangen de kabouters deze bij het vuur, zodat de boer als hij om 5 uur in de ochtend de koeien gaat melken een droge warme jas heeft.

Hoe kun jij wichtelen?

Tijdens de adventperiode geef je mensen kleine attenties, die nagenoeg niets kosten alleen wat aandacht, maar waar je iemand echt blij mee maakt. Je kunt bijvoorbeeld een bed opmaken, een bloemetje op het kussen leggen, of een kaarsje naast een bord laten branden als de ontvanger thuiskomt. Of je knipt een hart van papier dat je bij iemand in zijn of haar jaszak doet. Kleine verrassingen, een lief briefje aan je fietsstuur, een boterham in de vorm van een hartje of … het kan vanalles zijn. De belevenis “er is aan mij gedacht” geeft ons warmte en licht. Een eenvoudige verrassing uit het hart, speciaal in deze donkere weken.

Wild wichtelen of lootjes trekken?

Wichtelen doe je in de gehele adventstijd… van de eerste advent tot aan Kerst. Je kunt in het wilde weg wichtelen, gewoon lieve dingen doen voor de mensen om je heen. Maar je kunt het ook met een groepje afspreken. Dan trek je lootjes en gedurende de adventperiode ben jij degene die aardige dingen doet voor degene wiens lootje je getrokken hebt.

Het is wel de bedoeling dat je het doet zonder dat iemand erachter komt dat jij het gedaan hebt, heel onopvallend, diegene mag niet weten dat jij het wichtelvrouwtje of mannetje bent!!

Veel plezier met Wichtelen

Het boek Luma van Lydia Brewster

Het boek Luma van Lydia Brewster vertelt het verhaal van een meisje dat misbruikt is, later steeds voor ‘foute mannen’ kiest. Het is een deels autobiografisch verhaal, dat een inkijkje geeft in hoe die herhaling met ‘foute mannen’ tot stand komt én hoe zij zichzelf uit haar oude patronen bevrijdt.

Cultuurverschillen

Het verhaal speelt zich deels in Suriname en deels in Nederland af, waardoor het ook voor Nederlanders een beeld geeft van de invloed van de Surinaamse cultuur op een thema als seksueel misbruik. Hoe de hoofdpersoon alles beleeft, met een flinke dosis humor en door de manier van schrijven, neemt ze je mee haar wereld in.

Het sprookje van prinses Luma

De rode draad in het verhaal is het sprookje van Luma, dat tussen de autobiografische stukken door steeds terugkomt. Ook princes Luma bevindt zich tussen twee werelden en heel lang moet Luma ‘gered worden’. Totdat zij in zichzelf de krachten vindt die ze al die tijd buiten zichzelf gezocht heeft.

Leesbaar, meeslepend

Schrijven over seksueel misbruik is niet eenvoudig. Lydia Brewster doet dit op een heldere manier, zonder doekjes erom te winden, maar ook zonder onnodige detaillering. Het boek leest gemakkelijk en vlot. Fijn is ook dat Lydia zich nergens in de slachtofferrol verliest. Ze kijkt terug op haar leven en welke keuzes ze gemaakt heeft, met humor, mildheid en af en toe gezonde zelfkritiek.

Pluspunten van het boek

• Helder verwoord
• Meeslepend verhaal
• Eerlijk, open
• Rakend

Minpunten van het boek

• Ik kon het sprookje niet altijd goed plaatsen

Lydia Brewster heeft een hoger doel

Met haar verhaal wil zij haar bijdrage leveren aan de discussies over het effect van seksueel misbruik op het leven van een persoon. Het boek is voor haar aanleiding om met mensen in gesprek te komen, over seksualiteit en relaties en de invloed van seksueel misbruik daarop.

Waar kun je Luma kopen?

Het boek is te koop via bol.com en kost € 18,95