Wanneer ben je klaar met helen? Het wordt mij vaak gevraagd, omdat ik zeg dat ik geheeld ben. Hoe weet je nou dat je klaar bent? Dat je geheeld bent? Waar kun je dat aan merken?
Ik ben geheeld
Wat betekent het als je zegt ‘ik ben geheeld’? Voor mij betekent het: ik heb in mijn dagelijkse leven geen of nauwelijks meer last van mijn verleden. Ik word niet meer getriggerd door het minste of geringste, ik neem belangrijke besluiten met hart, ziel én verstand op één lijn en ik raak niet meer gemakkelijk uit het lood.
Word je dan nooit meer getriggerd?
Als je geheeld bent, word je dan nooit meer getriggerd? Natuurlijk niet, er zijn altijd nog kleine restjes van ervaringen uit het verleden die aangeraakt kunnen worden, waardoor je weer, eventjes, uit je doen raakt. Dat ‘eventjes’, daar gaat het om. Vroeger kon ik weken van slag zijn als een vreemde boos tegen mij deed. Nu heb ik ‘eventjes’ een moment voor mezelf nodig als dat gebeurt en dan kan ik het weer relativeren.
Tegenslagen, uitdagingen en leermomenten
Ook een leven na het helen van seksueel misbruik kent tegenslagen, uitdagingen en leermomenten. Het grote verschil zit in mij. Het grote verschil is dat ik nu, diep van binnen, wéét dat ik de uitdagingen, die op mijn pad komen, aankan. Dat ik leer van alles wat mis gaat en dat tegenslagen gewoon bij het leven horen.
Een rijk en vol leven
Een rijk en vol leven kent zowel hoogtepunten als dieptepunten. Als één van de twee gaat ontbreken, dan wordt het leven saai: een aaneenschakeling van hoogtepunten, de staat van bliss? Laat maar. Op een zeker moment wordt dat gewoon, het nieuwe normaal. Dan komt er vanzelf weer een behoefte aan variatie.
De balans vinden
Het gaat er in het leven niet om dat je altijd in balans bent, maar dat je de balans kent en kan herpakken als je hem ‘eventjes’ kwijt bent. Dus, hoe weet je dat je geheeld bent? Als je weinig of geen last meer hebt van je verleden. Als de uitdagingen die je op je pad tegenkomt steeds vaker gaan over de dingen van vandaag. En als je wéét, diep van binnen, dat je het aankunt.
Ik sta onder de douche. Ineens stromen er tranen over mijn wangen: “Wat heb ik gedaan?!”, denk ik. Even voel ik een oude angst. Ik heb mezelf laten zien, mezelf bloot gegeven zoals ik nooit eerder gedaan heb. Dat mag niet, dat kan niet. Ik voel de angst en mijn tranen. Ze mogen er zijn, ze horen bij mij. Het duurt niet lang want de positieve gevoelens overheersen, wat een indrukwekkende uitvoering en avond was het.
Schrijven en tekenen
Hij wacht af en houdt zich dood, hopend op een onoplettend moment waarin hij kan ontsnappen. Terug de zee in, waar hij hoort. Hij heeft al geprobeerd om, staand op zijn soortgenoten, uit de emmer te klimmen. Maar de rand is te hoog en toen hij er bijna was werd hij teruggeduwd. Naast hem begint het water te koken, hij hoort het steeds harder en feller borrelen. Daarna gaat het snel. Met een zachte plons verdwijnt hij in de pan. Zodra hij de hitte voelt probeert hij weg te komen, maar iets duwt hem hardhandig onder water. Er is geen ontkomen aan, levend kokend vindt hij zijn dood.
