Brief over kleien

Ik kreeg onderstaande brief van Mia en met haar toestemming deel ik deze met jullie. Een mooie tip, kleien om te helen. Zelf heb ik veel verwerkt met schilderen, soms ook door te kleien. Aan het begin van mijn proces tekende ik veel, op kleine vellen en met pen en inkt, hele nare beelden. Maar hoe je jouw eigen hobbies ook inzet, het kan je helpen om bij je emoties te komen en ze te verwerken in een beeld.

Hallo Ivonne,

Ik ben bezig met het verwerken van mijn seksueel misbruik.
Ik opende net jou mail en vond het leuk om deze foto te delen met jou! Kleien werkt voor mij zo helend!

Ik lees je mail altijd. De ene keer raak ik volop in de weerstand, de andere keer draagt het gewoon bij aan mijn proces qua herkenning en erkenning.

Ik wist niet dat het verwerken van mijn misbruik (kind en volwassene) zo’n zwaar proces zou zijn. Maar wanneer ik er echt voor en in kan gaan staan…..is er niets beters dan dat!
Ik ben er nog niet. Heb beelden genoeg in mijn hoofd, de emoties stromen en ik schrijf, dicht,schilder en boetseer….

Ik kom meer in contact met mijn innerlijk kind…. zo mooi!!!! Ik leer haar weer lief te hebben en te communiceren, en vertrouwen te hebben, uit het isolement te komen, onvoorwaardelijk er te zijn voor haar…..Onvoorwaardelijke liefde te voelen en te verbinden met het contact met mijn lichaam, wat helend werkt!

Ben veel moe maar hoop dat dit gaat veranderen door verwerken!

Zwaar, heftig, maar zo de moeite waard.

Ben trouwens nieuwsgierig naar het 4e boek dat je geschreven hebt.
Partners krijgen heel veel te verduren…..pijnlijk ook voor hen!
Dat relaties daar door vast lopen herken ik helaas ook, zo moeilijk om je eigen stukje te lopen en niet weer loyaal te zijn. Wat uiteindelijk ook niet meer werkt.
Zo’n moeilijk proces……ruimte geven en nemen en accepteren.

Harte groet,
Mia

Het partnerboek waar zij naar verwijst, daarvan kan je hier een voorproefje lezen: Download hier een voorproefje

Dat niet alleen partners kunnen dichten blijkt uit deze reactie van een lezer die anoniem wil blijven, die haar gevoelens naar aanleiding van de partnergedichten met ons deelt:

Partner in Beeld (spraak)

Samen
toch alleen
heel voorzichtig
weer alleen

Geen samen
Geen alleen

Angst voor samen
Angst voor alleen

Pijn doet samen
Pijn doet alleen

Donker is samen
Donker is alleen

Ik wil geen samen
maar ik wil ook geen alleen

Wat als
ik ooit samen kan zijn met alleen.

Dan hou ik van mezelf
zonder partner.
Want dat is teveel samen
en daardoor teveel alleen.

Alleen met samen, wij twee.

Naast elkaar op weg

Het is een lange reis,
Voorbij je zwart gemaakte ziel,
Langs jouw bevroren hart,
Uit jouw met tranen gevulde ogen,
Met jouw vol afschuw gevulde handen,
En jouw verkrampte benen,

Miljarden tranen,
Miljoenen knuffels,
Duizenden botsingen,
Honderden misverstanden,
Tientallen ruzies,
Één lange zware reis,

In de overlevingstand,
Over bergpaden met diepe afgronden,
Dwars door enge donkere bossen,
Over kronkel paden vol kuilen,
Vallen en opstaan,
Stilstaan op kruispunten van dit labyrint,

Een wankel evenwicht,
Welke weg te nemen,
Kijkend naar het onbekende,
Verschrikkelijk bang,
Dodelijk vermoeid,
De wanhoop nabij,

Dwars door alle paniek en pijn,
Blauwe plekken,
Krassen,
Kneuzingen,
Gehavend uit de strijd,
Maar we staan samen,

Van hoofd naar gevoel,
Gehoord worden,
Gezien worden,
Maar toch nog samen zwijgen,
Maar we staan samen rechtop,
Op het juiste pad,

Twee zielen als één versmolten,
Twee harten voor altijd verbonden,
Aan tijd geen gebrek,
Naast elkaar in evenwicht,
Naast elkaar op weg naar leven,
Naast elkaar op weg naar het licht.
Frido van Velde