Familie perikelen: als contact niet vanzelfsprekend is

Als je geen contact meer hebt met je familie

Familie is je basis. Als je geen contact meer hebt met je familie, slaat dat een groot gat in je leven. Een gat dat niet zo gemakkelijk te vullen is. Seksueel misbruik bespreekbaar maken binnen je familie maakt dat iedereen zich er toe moet verhouden. Dat word je niet altijd in dank afgenomen. Soms keert een familie zich als een blok tegen het slachtoffer.

Je bent niet de enige

Hoewel er geen onderzoek naar is gedaan, kan ik je zeggen dat je niet de enige bent die geen, of geen positieve, band heeft met zijn of haar familie. Maar al te vaak laat familie juist het slachtoffer in de steek. Ontkenning is ook voor omstanders een overlevingsmechanisme. In sommige familiesystemen heerst de opvatting dat je ten allen tijden moet voorkomen dat de ‘vuile was’ naar buiten komt. Dat het slachtoffer hierbij in de kou komt te staan, wordt daaraan ondergeschikt gemaakt.

De schuldenlast

Wanneer seksueel misbruik binnen een gezinssysteem plaatsvindt, wordt de schuld door het hele gezinssysteem ervaren. Omdat die schuld moeilijk te dragen is, wordt die schuldenlast maar al te vaak verlegd. Helaas komt deze vaak op de schouders van het slachtoffer dat de stilte doorbreekt. In plaats van hen te erkennen en steunen, worden zij verlaten en verguisd, vanwege het feit dat ze praten over het onzegbare.

Mijn ervaring met familiereacties

Ondanks het feit dat de dader in mijn geval van buiten het gezinssysteem kwam, heeft iedereen uit mijn gezin het moeilijk gehad. In de tijd dat ik begon met hierover te praten, was me dat niet duidelijk. Ik was gewoon op zoek naar steun en erkenning. Gelukkig was die er in mijn geval ook, al vond ik die vooral buiten het gezin. Mijn gezinsleden hebben elk individueel hun eigen proces moeten doorlopen.

Ieder draagt zijn eigen schuld

Ik ben inmiddels geheeld en kan als het ware als vanuit een helikopter naar de situatie kijken. Ik zie dan de ‘vreemde’ reacties van mijn gezinsleden en ik zie hoe hun schuldgevoelens daarin doorklinken. Dat maakt dat ik er niet meer vanuit mijn eigen pijn op hoef te reageren.

Mijn moeder

Ik heb in mijn eerste boek verteld hoe mijn moeder reageerde en hoeveel goed me dat heeft gedaan. Toch is daarmee het verhaal niet af. De eerste keer dat ik haar over het seksueel misbruik vertelde, stond ik nog aan het begin van therapie en het heeft me een aantal jaren gekost voordat ik daar doorheen was. Zware jaren. Jaren waarin ik geen actieve steun van mijn moeder heb gehad.

Ik kon haar ook niet steunen

Jaren ook waarin mijn moeder geen steun heeft gehad van mij. Wij beiden waren we niet bij machte om dat te veranderen. Ik heb later gehoord dat zij hulp heeft gevonden bij haar zus, mijn tante, die gelukkig heel goed in staat was om haar aan te horen en te steunen. Ik heb mijn heil bij therapie en vrienden gezocht.

De schuldgevoelens van mijn moeder

Pas nadat ik op televisie was geweest, bij ‘Achter de voordeur‘ hoorde ik dat mijn moeder al haar vriendinnen had gezegd dat ze moesten kijken, omdat ze trots was op mij. Iets in mij ontdooide, iets waarvan ik niet eens wist dat het bevroren was: de liefde voor mijn moeder. Wat ik van mijn tante hoor, is dat mijn moeder zich heel schuldig en verdrietig heeft gevoeld.

Mijn moeder

Voor het eerst konden we het er samen over hebben. Over de tijd dat het seksueel misbruik speelde. Over de brutaliteit van de dader en hoe hij ook haar ingepalmd had. Over hoe mijn vader (die overleed toen ik 14 was) hem altijd de ‘luchtfietser’ noemde. Ze kon zeggen hoe schuldig ze zich had gevoeld en dat ze het niet had gezien. Dat ze wel het idee had dat er ‘iets’ niet helemaal klopte, maar dat er in die tijd helemaal niets over seksueel misbruik bekend was. En ik kon er naar luisteren.

Ik heb geluk gehad

Ik werk lang genoeg als coach met seksueel misbruikte klanten, om te weten dat ik enorm geluk heb gehad. Helaas komt het doemscenario van het verbreken van alle familiebanden ook voor. Dat is een heftig scenario dat in feite een extra trauma oplevert. Of voorwaardelijk contact, je mag er zijn, maar dan zonder je verhaal, zonder erkenning. Ook dat slaat diepe wonden.

Het begeleiden van de onthulling

Als coach zie ik dat veel verdriet en pijn voorkomen kan worden door de onthulling naar de familie goed voor te bereiden. Door alle scenario’s te bekijken en waar mogelijk ook te zorgen dat er goede opvang komt voor je familie.

Gastblog Yvonne: zelfvernietigingsdrang

zelfvernietigingsdrang

2 zelfvernietigingsdrangachtentwintig februari
tweeduizendveertien
vrijdagochtend…

ik ben zooooo boos
ben je boos, pluk een roos
zet’m op je hoed
dan komt het allemaal weer goed…?

hoe ga je er mee om
ben ik echt zo dom
ben ik echt zo’n klier
het interesseert me geen zier

eindelijk trek ik m’n mond open
en hou me niet meer in
betekent dat het einde
of is het een nieuw begin

ik raak alles en iedereen kwijt
maar heb ik dat ook verdiend ?
is er nou niets wat je verblijdt
ben je nou nog niet uitgegriend ?
die schouders trekken het even niet meer
van buiten en binnen, alles doet zeer…

ik heb niks meer te verliezen
krijg een hoop voor m’n kiezen
en dan ga ik tekeer
en volgt er meer
houdt het dan nooit op
ik geef mezelf op m’n kop
zelfvernietigingsdrang…

stop being victimised
start being victim wise
stay in the investigate mode
winners deal with the truth

* * * * *

proces…

achtentwintig februari
tweeduizendveertien
vrijdagmiddag

wat raar, het geeft rust
en mijn geweten is gesust
ik sta paf,
er valt een last van me af

* * * * *

één maart
tweeduizendveertien
zaterdagochtend

ik word opstandig
is dat wel zo handig
het is me allemaal wat
ik ben het zo zat !!!

toch doet het pijn
het voelt niet fijn
wat heb ik nou nog
alles is bedrog

ik hou het bijna niet meer uit
ik weet het niet meer
ik kom er maar niet uit
misschien een andere keer

voel me behoorlijk wanhopig…
dan maar weer een beetje ‘valium’
don’t worry, het is maar valeriaan
proces…laat het gaan

van binnen ben ik verdrietig, moedeloos
van buiten ben ik alleen maar boos !!!
I’m pissed….

want to be in control of my life
instead of being somebody’s wife

want to feel good with me
that’s the best place to be…

———————————————————————-

relieved

zes maart
tweeduizendveertien
vrijdagochtend

ik ben nu opgelucht misschien
maar had het toch graag anders gezien
afscheid nemen van de grote zus
is het moeilijkst gebleken dus

plaatsvervangend moeder
soms is het een loeder
irritatie van beider kant
ik irritant, zij dominant…
samenzijn was niet echt een feest
de band is er al nooit geweest ?

ik heb misschien een grote muil
maar zij behandelt me als oud vuil
in m’n dagboek stond al…..ik haat haar
we zijn er niet meer voor elkaar

ik heb geen zus, nooit gehad
wat een desillusie is dat
ik heb het helemaal gehad met haar
ik blijf hier en zij blijft daar

soms moet je afscheid nemen
leuk is dat niet
soms moet je afscheid nemen
dat geeft vaak verdriet

relieved ?

———————————————————————-

not a toy

acht maart
tweeduizendveertien

ik kan me niet verweren
geen bescherming van m’n kleren

ik kan me niet verroeren
gespannen en verkrampt
door angst overmand
naar de malle moeren

ik zeg niet doen en hij doet het toch
ik ben geen speelbal
beschadigd tot de kern
niemand heeft me beschermd

ik ben niet welkom bij m’n zus
altijd maar alleen
buitengesloten
shut out

I’m not a toy…

———————————————————————-

moving on

zesentwintig maart
tweeduizendveertien

ik zat er helemaal door
nu ga ik er weer voor…
dat kost nog wel wat tijd hoor

‘k heb nu weer een doel
dat geeft een goed gevoel…
en dat is al een heleboel

ik was alles en iedereen zat
en dacht iedereen kan me wat…
heel vervelend is dat

‘t wordt tijd dat ik relativeer
ook al doet het nog zo zeer…
want er is natuurlijk meer

ooit moest ik er aan beginnen
laat nu meer zien wie ik ben van binnen
heb nog wel wat te overwinnen

nog langer in mineur is zonde
voor mezelf en tout le monde…
op weg naar een nieuwe ronde

samen met zoonlief
mijn grote hartedief…
die wordt al een hele pief

komt tijd komt raad
ik voeg bij het woord de daad
moving on…..

‘Helen van seksueel misbruik’ is uitverkocht

Helen van seksueel misbruik uitverkocht!

Vandaag kreeg ik een mailtje van Esther van der Ham, mijn uitgever van Uitgeverij Droomvallei. ‘Helen van seksueel misbruik’ is uitverkocht bij het Centraal Boekhuis (CB)! Goed nieuws natuurlijk, want dat betekent een aantal dingen. Ten eerste begint de verkoop via reguliere kanalen, met name internetwinkels nu goed te lopen. Ten tweede betekent het dat we een goede inschatting hebben gemaakt in de verhouding tussen het CB en de boeken die via mijn eigen website verkocht worden. De boeken die ik thuis heb liggen, zijn ook bijna op.  De tweede druk is al besteld en we kunnen dus as. dinsdag waarschijnlijk de boeken al weer bij het CB laten bezorgen. Overigens heb ik er hier nog wel een paar liggen hoor, als je interesse hebt, kun je het boek gewoon bij mij kopen.

Lieve brieven over helen van seksueel misbruik

De echte reden waarom het goed nieuws is, veel meer dan het inkomen wat ik er uit haal, is de bevestiging die ik almaar krijg van mensen die het boek gelezen hebben. De brieven die ik krijg waarin mensen me bedanken voor het schrijven. Partners die meer gaan snappen van seksueel misbruik en de effecten daarvan op hun geliefde. Mensen die zelf misbruikt zijn, die heling vinden in het lezen van het boek. Elke keer als ik zo’n brief ontvang ontroert het me. Voel ik me blij en trots dat ik daar aan heb mogen bijdragen.

Nog belangrijker voor mij persoonlijk

Het uitbrengen van mijn boek heeft ook voor mij persoonlijk heel wat opgeleverd. Mijn moeder heeft het boek gelezen en we hebben er over gepraat. Misschien wel voor het eerst in mijn leven zonder dat er ‘iets’ tussen ons in stond. Echt gepraat over hoe het vroeger was. ‘Had het maar gezegd, toen’, verzuchtte ze, onmiddellijk gevolgd door: ‘Ja, ik snap het wel, je kon het niet vertellen. Maar had je je mond maar open gedaan. Dan was het anders geweest.’ Vanaf dat moment kon ik weer liefde voor haar voelen. Ging mijn hart weer open voor mijn moeder. Ik kon haar zien in haar machteloosheid.

Een lieve oom en tante kwamen vorige week, naar aanleiding van ‘helen van seksueel misbruik’, eens op bezoek. Ze waren geraakt en ontroerd door mijn boek en wilden er met me over doorpraten. Ook dat heeft weer mooie momenten opgeleverd, waarbij ik ook een deel van het plaatje van mijn verleden wat meer kleur heb kunnen geven. Daar ben ik heel dankbaar voor.

Breken met machteloosheid

Het was mooi om er met mijn moeder over te praten. Om haar te kunnen zeggen: ‘Joh, mam, je wist het niet. Hoe had je het kunnen weten? Tegenwoordig zijn er televisieprogramma’s en boeken :-), waardoor je je bewust kán zijn van het feit dat het gebeurt. Dat had je toen helemaal niet.’

Volgens mij zet niemand zijn kinderen op de wereld met het idee om ze in hun jeugd eens flink te bezeren. Toch gebeurt dat en soms kun je daar niets aan doen. Die machteloosheid, daar zullen we mee moeten leven. Je kunt niet achteraf een andere keuze maken. Dus: aankijken en doorgaan. Want als ik in machteloosheid blijf hangen kom ik niet verder. Machteloosheid verlamt. Dan kan ik ook niet meer, daar waar het wél mogelijk is, dingen veranderen. De brieven van mijn lezers bevestigen dit. Je kunt dingen veranderen, je kunt helen, je kunt verder met je leven. Ook na seksueel misbruik. Je hoeft niet in machteloosheid te blijven steken. Je hebt geen levenslang.

Seksueel misbruik en de familie

De rol van de familie

Steun van je familie is niet vanzelfsprekend. Wanneer je gaat praten over seksueel misbruik, kan het zijn dat je familie niet achter je gaat staan. Men heeft liever dat je het stil houdt, omdat er zoveel taboe rust op het onderwerp. ‘Wat zouden de buren wel denken?’

Toeschouwers hebben hun eigen schuldgevoel

Zolang het niet besproken wordt kan de familie het met de ‘mantel der liefde’ bedekken en hoeven zij niet te kijken naar hun eigen rol. Als ouder, broer, zus, etc. ben je immers toeschouwer. Het is moeilijk voor te stellen dat de familie niet ‘iets’ meekrijgt van wat er gebeurt. Het meeste misbruik gebeurt immers gewoon thuis.

De oogkleppen mogen af!

Het is de verdienste van deze tijd, met #metoo en betere educatie, dat seksueel misbruik iets bespreekbaarder is geworden. Het is dan ook van belang dat ‘wij de maatschappij’ ons gaan informeren over mogelijke signalen, achtergronden en effecten van seksueel misbruik.

Waar moet je op letten?

In het verleden was er weinig bekend over seksueel misbruik. Zelfs als ze signalen waarnamen bij het kind, kwam niet bij hen op dat er sprake kan zijn van seksueel misbruik, gewoon omdat ze het niet verwachtten. Inmiddels weet een meerderheid van de mensen wel dat seksueel misbruik vaker voorkomt dan je denkt. De signalen zouden bij iedereen bekend moeten zijn.

Signalen om op te letten:

  • Plotselinge gedragsveranderingen in je kind.
  • Seksueel wervend gedrag van het kind.
  • Wie heeft gelegenheid: wie heeft veel mogelijkheid om tijd door te brengen met jouw kind. Inclusief familieleden want ruwweg de helft van de daders is directe familie van het slachtoffer. 
  • Wie heeft een bijzondere band met het kind? Wie is er meer dan gemiddeld geïnteresseerd in jouw kind?
  • Hoe reageert iemand op verhalen over seksueel misbruik in de media?
  • Hoe staat iemand tegenover de wet?

Je ziet, er zijn kind-signalen en dader signalen. Natuurlijk is niet iedereen direct een verdachte. Maar het is wel zaak om alert te blijven.

Mijn eigen ervaring

De man die mij misbruikt spreekt dikwijls in bijzijn van mijn familie smalend over de wet. Hij lijkt een bijzondere band met mij te hebben. Hij is geen familie, maar is in die tijd wel een vertrouwde volwassene die toegang tot mij heeft. Het misbruik vindt plaats in mijn eigen huis, het huis van zijn moeder en later in het huis dat hij met zijn vrouw deelt. Hij krijgt en creëert gelegenheid te over. Mijn gedrag verandert drastisch; van een braaf, gehoorzaam kind wordt ik een onhandelbare puber. Niemand stelt vragen, niemand grijpt in. Niemand benoemt dat het opmerkelijk is, om niet ronduit verdacht te zeggen, dat een man van 35 zoveel bemoeienis heeft met een meisje van 12.

 

Seksueel misbruik gebeurt meestal gewoon thuis

Daders zijn juist de mensen waarvan je het niet zou verwachten. Getapte figuren die een gezin hebben, gezellige kletsers, dominante of juist zachtaardige types. De dader investeert in een goede relatie met de volwassenen rondom het kind. Als jij minder alert bent, kan de dader (soms jarenlang) zijn/haar gang gaan. Dat is hoe het werkt. Als omstander wordt je nét zo goed ingepalmd als het slachtoffer.

Die waarheid is oncomfortabel. Maar daarmee niet minder waar.

Informeer jezelf over seksueel misbruik

Wil jij meer weten over seksueel misbruik en hoe jij kunt helpen als iemand die jou lief is het heeft meegemaakt? Lees het boek ‘Helen van seksueel misbruik. Het trauma voorbij!’

Bestel het boek hier!