Gastblog Jessica – Verlatingsangst

donker roze bloesem, foto van Agnes van der GraafTegenstrijdig

Laat me niet in de steek
Maar kom ook niet te dichtbij
Zet geen stap naar achter
Maar zet er ook geen richting mij

Blijf naar me luisteren
Maar ook weer niet te goed
Stop niet met mijn tranen drogen
Maar zie ook niet wat het doet

Ga niet bij me uit de buurt
Maar laat me ook alleen
Laat me niet meer los
En sla geen armen om me heen

Ik wil niet dat je gaat
Maar ook niet dat je
Naast me staat

Verlatings- en bindingsangst

Verlatingsangst, bindingsangst. De angst om verlaten te worden, de angst om je aan iemand te binden. Twee aparte begrippen die het tegenovergestelde van elkaar lijken te zijn. Toch lijken ze meer op elkaar dan je in eerste instantie zou denken. Aan beide ligt dezelfde angst ten grond slag: de angst om opnieuw gekwetst, afgewezen en verlaten te worden. In deze blog kan dus waar verlatingsangst staat ook bindingsangst worden gelezen.

Gezien worden

Verlatingsangst ontstaat niet zomaar, het komt ergens vandaan. Als kind ben ik altijd op zoek naar aansluiting, acceptatie en gezien worden. Met mijn zus heb ik sowieso al geen goede band. Ik ben nooit goed genoeg voor haar, terwijl ik dat zo graag wel wil zijn. Op mijn veertiende ziet ze me opeens wel staan. Ze toont interesse en wil bij me in de buurt zijn. Het voelt gek dat ik opeens belangrijk lijk te zijn voor iemand. Ik heb haar nooit echt vertrouwd, maar heel even groeit de hoop dat dat wel kan. Precies op het verkeerde moment.

Beschaamd vertrouwen

Doordat ik heel even de hoop heb dat ik haar kan vertrouwen ben ik er niet op bedacht dat het ook mis kan gaan. Ik laat haar te dichtbij komen als ze daar om vraagt en het misbruik begint. Wat ik me op dat moment niet besef, maar nu wel, is dat dit de basis voor mijn verlatingsangst vormt. Ik vertrouw haar, heel even, maar dat blijkt onterecht te zijn en ik voel me bedrogen. De verlatingsangst van nu is het bang zijn om weer bedrogen te worden als ik iemand net vertrouw.

Kwetsbaarheid

Ik leef verder met  een onstabiele basis van verlatingsangst, terwijl ik mijn zoektocht naar aansluiting, acceptatie en gezien worden vervolg. Daardoor ontstaat er een bepaalde kwetsbaarheid en gebeuren er dingen die de verlatingsangst heel gemakkelijk versterken. Ik word bijvoorbeeld verliefd op een jongen waarvan zijn gedrag verandert als ik hem net vertrouw (zie Ooit ben je van mij). En ik krijg een therapeute bij wie precies hetzelfde gebeurt (zie Veiligheid tijdens therapie). Allebei bedriegen ze me voor mijn gevoel en ik word bevestigd in mijn angst.

Strijd

Ik ben bang om me te binden, omdat ik bang ben om verlaten te worden. Het binden gaat moeizaam en als het dan wel gebeurd ben ik bang het weer kwijt te raken. Het is een constante strijd tussen het verlangen naar nabijheid en de angst dat mensen te dichtbij komen. Tussen het verlangen naar vertrouwen en de angst dat het weer kapot gaat. Ik maak mezelf er gek mee en ik doe mijn best niet hetzelfde bij anderen te doen.

 

Jessica’s eigen blog staat hier: Uit het donker

Gastblogger Mariël Groenen – Schijn bedriegt

Gastblogger Mariël Groenen

20160405_222551Mijn naam is Mariël Groenen, 45 jaar, ik ben ruim 22 jaar getrouwd en moeder van een zoon en een dochter. Ik woon in een klein dorp in Brabant, omringd door veel natuur en gezegend met een mooie, grote tuin. Mijn hele leven is buiten zijn, de natuur, mijn thuis geweest. Vroeger was dit een vlucht, om na te denken en te dromen van een mooie toekomst. Nu is het een grote bron van inspiratie en vrijheid. Wandelen, buiten zijn, tuinieren, kruiden, moestuin hebben mijn grote interesse. Ook ben ik graag onder de mensen, om samen te zingen, voor een goed gesprek en af en toe een feest. Enkele kreten die mij als persoon beschrijven zijn: terug naar de natuur, verbinding (zoeken) met mezelf en anderen, persoonlijke ontwikkeling, mijn eigen weg vinden, doorzetten, spiritualiteit.

Wat doe ik

Ik heb een eigen praktijk als coach/trainer. Op dit moment staat mijn werk op een laag pitje, omdat ik ruimte nodig heb voor mijn eigen helingsproces. Daarnaast ben ik ideeën aan het uitwerken om op een andere manier invulling te geven aan mijn praktijk.

Seksueel misbruik

In mijn gezin is in alle opzichten veel mis. Ik ben het vijfde kind en vijfenhalf jaar jonger dan mijn jongste broer.

Mijn moeder

Mijn moeder zegt regelmatig dat ze mij nog wilde, omdat ze een kind wilde waar het goed mee gaat en waar ze tijd voor heeft. De anderen zijn heel veel ziek geweest en hebben veel zorg nodig gehad. Ze betrekt mij bij alles wat ze doet. Ik help haar mee bij haar vrijwilligerswerk waar ze zich volledig op heeft gestort. Ze krijgt veel telefoontjes die ik op 8-jarige leeftijd al als volleerd telefoniste beantwoord. Als ze pijn heeft door haar reuma, neem ik haar taken over.
Op een dag durf ik eindelijk te vertellen dat ik gepest word op school. Ze wijst dit resoluut af. ‘Dat kan niet, je overdrijft.’

Mijn vader

Mijn vader is erg driftig en slaat veel. Ruim drie jaar geleden, komen bij mij de eerste herinneringen boven aan misbruik. Inmiddels weet ik dat mijn vader mij vanaf heel jonge leeftijd tot vroeg in mijn puberteit seksueel misbruikt.

Leeftijdsgenoten

Ik ben van mijn zesde tot mijn zestiende gepest, daarnaast heb ik in mijn puberteit te maken met grensoverschrijdend gedrag van leeftijdsgenoten. Op mijn zestiende ben ik verkracht door mijn eerste vriendje, hij was éénentwintig jaar.

Heling, mentaal, emotioneel en lichamelijk

Mijn helingsproces is inmiddels in een vergevorderd stadium. In 2005 heb ik de stap gewaagd om hulp in te schakelen en ben ik naar een hypnotherapeute gegaan. Vanaf die tijd ben ik door trainingen, opleidingen, workshops en enkele rondes therapie intensief bezig geweest met bewustwording en met, zoals ik het nu noem, het afpellen van overlevingsstrategieën. Mentaal en emotioneel heb ik daardoor veel opgeruimd. Inmiddels heb ik weer begeleiding van een therapeute, met name lichaamsgericht deze keer. Mijn lijf blijkt een eigen geheugen te hebben en heeft nog veel vastgehouden wat nu los kan komen.

Ik blog omdat ik ‘moet’

Mijn doel met bloggen over mijn ervaringen met seksueel misbruik is bewustwording. Zodat mensen beseffen dat misbruik veel en overal voorkomt en welke consequenties het heeft, hoe het levens verwoest.

Omdat schijn bedriegt

Over seksueel misbruik en mijn ervaringen schrijven voelt voor mij als heel belangrijk, alsof ik niet anders kan. Het is niet zomaar iets om mezelf zo bloot te geven, het is spannend en ook kwetsbaar. Jaren heb ik de harde waarheid over mijn verleden voor mezelf geheim gehouden en daarna ook nog voor mijn omgeving. Het is haast niet te bevatten, jarenlang misbruikt door mijn vader. De man die mij had moeten beschermen. De man die naar de buitenwereld zo rustig en integer leek. En juist daarom “moet” ik het vertellen. Zodat de wereld weet dat schijn vaak bedriegt.

Update:

Mariël Groenen schreef en publiceerde inmiddels het boek: ‘De impact van incest op alle levensgebieden’. Bestel het boek hier.

Gastblog Jessica – Ooit ben je van mij

Heden

donker roze bloesem, foto van Agnes van der Graaf“Ooit houd ik je vast en ben je van mij.” Ik zeg het zachtjes hardop, om de woorden te proeven. Het voelt als een onwerkelijke zin die niets met mij te maken heeft. Een regel uit een boek dat ik nooit zal lezen, omdat het onderwerp me niet aanspreekt. Een zin die ik tegenkom op tv tijdens het zappen. Of een uitspraak die ik per ongeluk opvang uit een gesprek van anderen. Maar zo was het niet, helaas. De angst is aan het wegslijten, maar nog steeds niet helemaal verdwenen.

Drie en een half jaar geleden

“Ik spring wel een keer voor de trein” was het laatste wat ik van hem hoorde, maar ik denk niet dat hij dat heeft gedaan. De dreigingen hebben hun geloofwaardigheid verloren. Ik zie nu pas echt hoe hij is en dat ik hem niet kan helpen. Op straat voel ik me niet meer veilig. Ik ben alert en om de vijf seconden kijk ik schichtig om me heen, om er zeker van te zijn dat hij me niet achtervolgt. Bij elke hoek wordt mijn hartslag nog hoger dan hij al was. Ik ben bang. Wat als hij zijn belofte nakomt en wat als ik dan niets durf te doen. Wat als….

Vier jaar geleden

“Ik wil je graag zien, bij je zijn en je vasthouden.” Ik kijk op mijn telefoon, naar het bericht van hem. Nog voordat ik het helemaal heb kunnen lezen komt er al een ander binnen. Weer van hem. Van de inhoud schrik ik niet meer, ik raak eraan gewend. De zoveelste zelfmoorddreiging. Mijn schuld, herhaalt het zich in mijn hoofd. Mijn schuld. Met trillende vingers begin ik aan een reactie, omdat het voelt alsof ik geen keuze of eigen wil meer heb. Ik moet op zijn minst proberen hem te helpen, dat ben ik hem verschuldigd.

Vier en een half jaar geleden

“Jij depressief? Stel je niet zo aan.” Het is duidelijk te merken dat ons contact is veranderd. Van het zorgzame, begripvolle en geïnteresseerde is niets meer over. Hij is hard en eist al mijn vrije tijd op. Het enige wat nog belangrijk is in ons contact is hij, hem en hemzelf. Ik voel me stom, omdat ik hem kwetsbare dingen heb verteld toen het nog wel goed zat. Op internet heb ik naar hem gezocht en daar kwamen geen goede dingen uit. Ik weet niet of ik hem nog wel kan vertrouwen, maar misschien zie ik dingen die er niet zijn. Hij deed zo aardig. Dat gedeelte van hem kan toch niet opeens verdwenen zijn?

Vijf jaar geleden

Hij is aardig, lief, zorgzaam, begripvol en geïnteresseerd in mij. Ik denk dat ik hem leuk vind en dat het wederzijds is. Over het algemeen heb ik moeite met vertrouwen, maar bij hem is het anders. Hij is anders dan de rest. Weliswaar heeft hij problemen, maar die heb ik ook. Daar komen we vast wel uit. “Ooit hou ik je vast en ben je van mij” geeft me een warm gevoel, omdat het zijn woorden zijn. Ik weet nog niet dat ik die zin vaker zal horen en dat het me later zoveel angst aan zal jagen.

Meer verhalen van Jessica vind je op: Uit het donker

Recensie: Voor dat geheim ben ik te klein – Ilona Lammertink

voor dat geheim ben ik te kleinVoor dat geheim ben ik te klein – Ilona Lammertink

Dit mooi geïllustreerde kinderboek ‘Voor dat geheim ben ik te klein’ is een belangrijk boek. Het leest gemakkelijk voor en is ondanks het thema ook voor hele kleine kinderen goed te bevatten.

De hoofdpersoon Joost is heel geloofwaardig neergezet en hij kan al heel goed geheimen bewaren. Met leuke geheimpjes is dat geen probleem. Hij voelt zich groot en stoer dat hij dat al kan. Maar als zijn babysitter aan zijn billen zit, geeft dát geheim een heel ander gevoel. In plaats van groot voelt hij zich klein.

Het geheim verklappen

Het geheim verklappen is niet zo gemakkelijk. Want Joost wil immers groot zijn en goed met geheimpjes om kunnen gaan. Maar dit geheim weegt zwaar en Joost wordt er ongelukkig van. Gaat zelfs weer ‘kleine jongens dingen’ doen, zoals in zijn bed plassen. Gelukkig zijn de ouders van Joost heel begripvol en vragen hem wat hem dwars zit. Wanneer hij het geheim verklapt, helpen zij hem door te zorgen dat het nooit meer kan gebeuren.

Leeftijdsadequaat taalgebruik

De auteur, Ilona Lammertink, heeft duidelijk verstand van kinderboeken en het verhaal loopt vloeiend. Het is nergens te moeilijk of ingewikkeld. Ik kan me voorstellen dat dit een boek is wat kinderen graag voorgelezen krijgen. Wanneer er een vermoeden is van seksueel misbruik dan is dit een uitnodigend boek. Een duidelijk signaal dat dit soort geheimen bespreekbaar zijn en dat je ouders begripvol zullen reageren.

Een goede afloop?

Helaas is de werkelijkheid vaak weerbarstiger dan het verhaal van Joost. Het is immers lang niet altijd de babysitter en ouders zijn ook lang niet altijd de veilige plek waar Joost uit het verhaal op kan rekenen. Maar dat hoeft ook niet, de boodschap is duidelijk: Voor sommige geheimen is ook een grote jongen als Joost te klein.

Aanbevelingen achterin het boek

De aanbevelingen achterin het boek vind ik persoonlijk wat minder geslaagd. Naar mijn smaak te veel gericht op wat er aan reguliere hulpverlening te bieden is en te weinig richting de eigen mogelijkheden van de ouders. Dat is het boek niet aan te rekenen: er is op dit gebied nog weinig ontwikkeld. Toch had ik graag gezien dat ook de alternatieve mogelijkheden voor therapie en begeleiding een plaatsje in het boek hadden gekregen.

Dit boek kun je hier aanschaffen.