Ervaringsdeskundige hulpverlener, kom uit de kast!

Mijn verhaal over ervaringsdeskundige hulpverleners

Elke dag gedurende de week van kinderen veilig produceert de Taskforce kindermishandeling en seksueel misbruik ook een dagelijks journaal. De eerste dag hebben zij daarbij ook opnames gemaakt van mijn praatje op de ‘Zeepkist’ bij het Congres ‘Huiselijk Geweld en Kindermishandeling.’

Een oproep aan ervaringsdeskundige hulpverleners: Kom uit de kast!

Natuurlijk knippen ze er stukjes uit, waardoor het nu lijkt alsof ik er moeite mee zou hebben om tegen collega’s te zeggen dat ik ervaringsdeskundige op het gebied van seksueel misbruik ben. Wat ik in werkelijkheid vertelde was dat zorgprofessionals, begeleiders, hulpverleners die werken met misbruikte kinderen, die werken in opvangcentra voor vrouwen die uit huiselijk geweld zijn weggevlucht, bang zijn om hun collega’s te vertellen dat ze zelf ervaringsdeskundige zijn. Ze zijn bang dat ze niet meer serieus genomen worden of zelfs ontslagen kunnen worden. In die context spreek ik over de schroom om te vertellen dat je ervaringsdeskundige bent (vanaf 3.28 tot 4.00)

Mezelf terughoren

Natuurlijk had ik mezelf al eens op televisie gezien, bij ‘Achter de voordeur’ maar dat is een programma waar ze een dag opnames voor hebben gemaakt en heel zorgvuldig het verhaal op een integere wijze in beeld hebben gebracht. Ik ben dus ervaringsdeskundige als het gaat op voor de camera verschijnen. Maar dat is wel heel wat anders dan op de zeepkist staan! In een luidruchtige zaal (ik kon mezelf nauwelijks horen), in maximaal drie minuten, moest ik mijn punt maken op de zeepkist. Ik had het gevoel dat ik hard moest schreeuwen om gehoord te worden (waar ken ik dat van?). Gelukkig gaf Lou Repetur me na afloop twee dikke duimen omhoog, het was ook achterin de zaal goed te verstaan geweest. Dat stelde me wel wat gerust. Toch klinkt het niet helemaal zoals ik graag hoor. Als ik rustiger kan spreken kom ik beter uit de verf.

Nog een keer op de zeepkist?

Zou ik het nog een keer doen? Op de zeepkist klimmen en mijn punt maken voor een publiek dat eigenlijk veel drukker is met eten en netwerken dan met luisteren naar mijn verhaal? Ik denk het wel, maar ik zou het wel heel anders doen. Deze keer had ik een redelijk serieuze boodschap. ‘Hulpverleners met ervaringsdeskundigheid, kom uit de kast!’ Dat komt niet echt over in zo’n setting. Dat vraagt om een veel eenvoudigere tekst. Een andere keer zou ik waarschijnlijk gaan roepen en herhalen:

‘Wat élke hulpverlener moet weten over seksueel misbruik. Lees het in mijn boek.’

‘Wat elke húlpverlener moet weten over seksueel misbruik. Lees het in mijn boek.’

‘Wat elke hulpverlener móet weten over seksueel misbruik. Lees het in mijn boek.’

‘Wat elke hulpverlener moet weten over seksueel mísbruik. Lees het in mijn boek.’

Hier te koop!

‘Helen van seksueel misbruik’ is uitverkocht

Helen van seksueel misbruik uitverkocht!

Vandaag kreeg ik een mailtje van Esther van der Ham, mijn uitgever van Uitgeverij Droomvallei. ‘Helen van seksueel misbruik’ is uitverkocht bij het Centraal Boekhuis (CB)! Goed nieuws natuurlijk, want dat betekent een aantal dingen. Ten eerste begint de verkoop via reguliere kanalen, met name internetwinkels nu goed te lopen. Ten tweede betekent het dat we een goede inschatting hebben gemaakt in de verhouding tussen het CB en de boeken die via mijn eigen website verkocht worden. De boeken die ik thuis heb liggen, zijn ook bijna op.  De tweede druk is al besteld en we kunnen dus as. dinsdag waarschijnlijk de boeken al weer bij het CB laten bezorgen. Overigens heb ik er hier nog wel een paar liggen hoor, als je interesse hebt, kun je het boek gewoon bij mij kopen.

Lieve brieven over helen van seksueel misbruik

De echte reden waarom het goed nieuws is, veel meer dan het inkomen wat ik er uit haal, is de bevestiging die ik almaar krijg van mensen die het boek gelezen hebben. De brieven die ik krijg waarin mensen me bedanken voor het schrijven. Partners die meer gaan snappen van seksueel misbruik en de effecten daarvan op hun geliefde. Mensen die zelf misbruikt zijn, die heling vinden in het lezen van het boek. Elke keer als ik zo’n brief ontvang ontroert het me. Voel ik me blij en trots dat ik daar aan heb mogen bijdragen.

Nog belangrijker voor mij persoonlijk

Het uitbrengen van mijn boek heeft ook voor mij persoonlijk heel wat opgeleverd. Mijn moeder heeft het boek gelezen en we hebben er over gepraat. Misschien wel voor het eerst in mijn leven zonder dat er ‘iets’ tussen ons in stond. Echt gepraat over hoe het vroeger was. ‘Had het maar gezegd, toen’, verzuchtte ze, onmiddellijk gevolgd door: ‘Ja, ik snap het wel, je kon het niet vertellen. Maar had je je mond maar open gedaan. Dan was het anders geweest.’ Vanaf dat moment kon ik weer liefde voor haar voelen. Ging mijn hart weer open voor mijn moeder. Ik kon haar zien in haar machteloosheid.

Een lieve oom en tante kwamen vorige week, naar aanleiding van ‘helen van seksueel misbruik’, eens op bezoek. Ze waren geraakt en ontroerd door mijn boek en wilden er met me over doorpraten. Ook dat heeft weer mooie momenten opgeleverd, waarbij ik ook een deel van het plaatje van mijn verleden wat meer kleur heb kunnen geven. Daar ben ik heel dankbaar voor.

Breken met machteloosheid

Het was mooi om er met mijn moeder over te praten. Om haar te kunnen zeggen: ‘Joh, mam, je wist het niet. Hoe had je het kunnen weten? Tegenwoordig zijn er televisieprogramma’s en boeken :-), waardoor je je bewust kán zijn van het feit dat het gebeurt. Dat had je toen helemaal niet.’

Volgens mij zet niemand zijn kinderen op de wereld met het idee om ze in hun jeugd eens flink te bezeren. Toch gebeurt dat en soms kun je daar niets aan doen. Die machteloosheid, daar zullen we mee moeten leven. Je kunt niet achteraf een andere keuze maken. Dus: aankijken en doorgaan. Want als ik in machteloosheid blijf hangen kom ik niet verder. Machteloosheid verlamt. Dan kan ik ook niet meer, daar waar het wél mogelijk is, dingen veranderen. De brieven van mijn lezers bevestigen dit. Je kunt dingen veranderen, je kunt helen, je kunt verder met je leven. Ook na seksueel misbruik. Je hoeft niet in machteloosheid te blijven steken. Je hebt geen levenslang.

Seksueel misbruik als startpunt van inmiddels 9 jaar ‘… op eigen kracht’

Seksueel misbruik als startpunt van … op eigen kracht.

Via LinkedIn kreeg ik een onverwachtse felicitatie. Het blijkt dat ik inmiddels 9 jaar mijn eigen bedrijf heb getiteld: ‘… op eigen kracht’. Een kleine terugblik op 9 jaar bespreekbaar maken van het thema seksueel misbruik, waar zoveel schuld en schaamte omheen hangt.

Waarom ik een eigen onderneming startte

Indertijd nam ik afscheid van de jeugdzorginstelling waar ik werkte, in de stellige overtuiging dat het anders kon, anders moest. Ik werkte met ‘probleemjongeren’. Een kreet die ik heimelijk vaak veranderde in ‘Jongeren met probleemouders’. Ook niet helemaal een dekkende term, maar in elk geval gaf het mij de ruimte om de jongeren niet als het probleem te zien. Om achter hun gedrag te kijken. Hun gedrag had altijd een verhaal en maar al te vaak was dat verhaal seksueel misbruik.

Praten over seksueel misbruik is not done

Ik verbaasde mij hogelijk dat er, in de instelling waar ik werkte, niet of nauwelijks met de jongeren over seksualiteit gepraat werd en al helemaal niet over seksueel misbruik. Terwijl, als ik aan jongeren denk en de thema’s waar ze mee worstelen, ik een top drie kan samenstellen: ‘Seks, drugs en rock ’n roll’. En Rock ’n Roll staat dan voor allerlei hobby’s waar de jongere belangstelling voor heeft. Dat kan van alles zijn, van boeken lezen tot het verzamelen van voetbalplaatjes aan toe. Wat dat betreft wijken probleemjongeren niet zo ver af van wat ‘normale’ jongeren aan hobby’s hebben.

Mijn collega’s hadden weerstand als het om praten over seks ging. Op een zeker moment waren 9 van de 16 jongeren in ons project zwanger. Niet over seks praten was volgens mij geen optie meer onder die omstandigheden. Binnen de instelling kreeg ik het gesprek niet op gang. Tijd dus om buiten de instelling te gaan en te kijken of ik daar mensen kon helpen om het gesprek over seksueel misbruik aan te gaan. Ik wist uit ervaring hoe belangrijk het is om er over te kunnen spreken/schrijven en die dienst ging ik aanbieden. Via internet,  anoniem en dus veilig voor mensen die nét over het misbruik beginnen te durven vertellen.

Rijke ervaringen in de hulpverlening bij seksueel misbruik

Een deel van mijn ervaringen uit die tijd staat in mijn boek omschreven. Ik dacht. toen ik mijn bedrijf begon, nog dat ik vooral met jongeren zou werken, maar al snel bleek de gemiddelde leeftijd van mijn klanten veel hoger te liggen. Mannen en vrouwen van 40, 50 en 60 bleken (net als ik had gedaan) te worstelen met hun verleden. Pas op die leeftijd waren ze er aan toe om er naar te gaan kijken. Soms door een trigger die hen danig in de war bracht. Soms doordat er voor het eerst ruimte in hun leven was, door een ziekte of burn-out, waardoor ze niet meer konden vluchten in hun werk. Soms doordat ze zodanig vast liepen dat ze geen kant meer uit konden.

Wat mij daarnaast nog verraste was de hoeveelheid partners van mensen met seksueel misbruik ervaringen, die in de knel kwamen en contact met mij zochten om hen te helpen. Ze zochten ondersteuning in het omgaan met seksueel misbruik vanuit de partnerrol. Vier jaar lang had ik regelmatig chat-sessies met klanten van over de hele wereld.

Na 4 jaar een crisis

Na vier jaar had ik er even genoeg van. Financiëel liep het niet zo lekker, veel klanten gaven aan dat ze door de crisis geen geld hadden om mij te betalen. Ik ging er van alles naast doen om aan geld te komen en uiteindelijk liep mijn bedrijf aan de grond. Ik klopte aan bij de sociale dienst en kreeg een uitkering voor ondernemers en ging me herbezinnen.

Tientjes

In dezelfde tijd kwam ik in contact met Erna Smeekens en samen met haar en Caroline van Rooij richtte ik Tientjes op. Een organisatie van en voor mensen met weinig geld, die wel leuke en inspirerende dingen in hun leven willen, maar ze vaak niet kunnen betalen. Bijna drie jaar lang zijn we bezig geweest de stichting vorm en inhoud te geven. ‘Geld is niet belangrijk! Passie wel!’ was een van onze slagzinnen en steeds vaker kwam ik juist met dat passie stuk in de knel. Want mijn passie was en is, schrijven voor en met mensen. Online coaching, indertijd mijn eigen uitvinding, is mij op het lijf geschreven.

Het boek ‘Helen van seksueel misbruik. Het trauma voorbij.’ heb ik in de laatste maanden voor mijn financiële crisis geschreven, in elk geval de ruwe versie ervan. Daarna lag het een aantal jaren in de wachtstand. Bij Tientjes leerde ik intussen van alles over het geven van presentaties en lezingen. Ik leerde hoe je de media kunt benaderen en hoe je aandacht voor jouw project kunt genereren. Ik leerde hoe je de social media kunt gebruiken om in contact te komen met mensen. Ik leerde hoe je trainingen samenstelt en uitvoert. Kortom: ik leerde alle vaardigheden die ik nu nodig heb om mijn boek op een goede manier in de wereld te zetten.

… op eigen kracht nu!

Toen ik begon met ‘…op eigen kracht’ was dat vanuit een verzet. Inmiddels heb ik een ander soort kracht in mezelf aangeboord. De kracht van kwetsbaarheid. In plaats van te vechten tegen de misstanden die ik zie, heb ik besloten om mijn aandacht op een positieve manier in te zetten om dingen te verbeteren.

En het werkt! Mijn boek gaat gebruikt worden door de zorgprofessionals van de toekomst, omdat het in de opleidingen geïntroduceerd wordt. Het gaat zijn weg vinden naar mensen die nu in de zorg werken, omdat ook zij hulp nodig hebben met het praten over seksualiteit en seksueel misbruik. Van diverse kanten krijg ik te horen dat het fijn is dat er eindelijk een boek is dat seksueel misbruik in leesbare taal van alle kanten belicht.

Door gastlessen, presentaties en lezingen, door mijn verhaal op zoveel mogelijk plekken te vertellen, werk ik mee aan een toekomst waarin seksualiteit en seksueel misbruik gewoon bespreekbaar is. Waar hulpverleners het gesprek met klanten aangaan over wat seksueel misbruik met je doet. Waarin de effecten van seksueel misbruik op je beleving van onder andere relaties en seksualiteit bespreekbaar is.

Het succes van Helen van seksueel misbruik

Het gaat goed met ‘Helen van seksueel misbruik.’

De boeken verkopen langzaam maar gestaag in de losse verkoop via deze site. Leuk om steeds weer zulke positieve reacties te horen van mensen die het nu gaan lezen. Een boek wordt een beetje je kindje, zeggen ze. Nou weet ik niet hoe het is om kinderen te hebben, maar bij elk boek dat ik verstuur merk ik dat ik hoop dat ze goed terecht zal komen. Dat de nieuwe eigenaar er iets aan zal hebben en het met plezier zal lezen. Want ondanks het ‘zware’ onderwerp van seksueel misbruik is het een makkelijk leesbaar boek geworden. Een spannend boek zelfs, noemde een vriendin het. Ze kon het niet meer neerleggen omdat ze zo benieuwd was hoe het verder zou gaan.

Meer goed nieuws!

Naast de losse verkoop hebben een aantal HBO opleidingen mij benaderd over het boek om het te gaan gebruiken in hun Minor over seksueel geweld, of huiselijk geweld net hoe de minor bij die opleiding heet. Nou… toen ik twee van die opleidingen had gesproken en die waren onder de indruk, dan is de connectie gauw gelegd naar andere HBO-opleidingen en ik ben inmiddels met 4 of 5 opleidingen in contact met de ‘juiste’ persoon die er over gaat en nog zoekend bij andere opleidingen.

Naast de opleidingen zocht een BJZ contact over het boek en of ik mogelijk bij hen op de informatiemarkt wilde komen staan, mijn boek verkopen en een lezing of presentatie geven over seksueel misbruik. Natuurlijk wil ik dat! Mijn missie is om dit zo veel mogelijk en zo vaak mogelijk te gaan doen zodat praten over seksueel misbruik heel gewoon kan worden en dat steeds minder mensen die het meemaken het gevoel hebben dat ze er alleen voor staan en levenslang hebben.

Tweede druk van Helen van seksueel misbruik?

Al met al aanleiding om contact te zoeken met mijn uitgever over wat er allemaal moet gebeuren voor een tweede druk. Dit boek is er zo snel gekomen mede door de bemoeienis van Uitgeverij Droomvallei, die het boek echt in hun hart gesloten hebben. Ze hebben zich uit de naad gewerkt om het op de korte termijn die ik gesteld had te lanceren. Deze keer leek het me raadzaam om wat vroeger aan de bel te trekken, dus ondanks dat de eerste druk nog niet uitverkocht is belde ik de uitgever. Het eerste grote publiekelijke optreden is eind mei.

Eind mei is dus ook eigenlijk al heel erg snel… Voor een nieuwe druk, als we zouden gaan voor een grotere druk bij een offsetdrukker zouden we eigenlijk al meteen heel hard aan de bak moeten gaan om het nog op tijd klaar te krijgen. De eerste druk is bij een soort print on demand drukker gedaan en in overleg met Esther kwamen we er op uit dat we ook de tweede druk daar zouden laten afdrukken. Als we het dubbele aantal boeken van de eerste druk zouden doen, dan kunnen we in elk geval de huidige vooruitzichten van HBO’s en BJZ wel leveren. Als er nog meer grote kansen komen moeten we alsnog versneld naar een drukker op zoek, maar ook dan kopen we met de tweede druk de benodigde tijd.

Helen van seksueel misbruik verbeteren

Hoe goed je een boek ook leest, als je het vaak gezien hebt treedt er een soort blindheid voor fouten op. De een (ik) heeft daar meer last van dan de ander (Agnes en Esther van Uitgeverij Droomvallei) maar het is verrassend hoe veel kleine foutjes er nog in het boek staan ondanks onze zorgvuldige screening, die natuurlijk wel onder zware tijdsdruk stond. De verbeteringen maken het boek nog beter leesbaar, door goed geplaatste komma’s en hier en daar een woord vervangen. Het is geen herziene druk ofzo, maar er zijn toch echt genoeg verbeteringen om het een hele klus te maken.

Ondertussen bij Uitgeverij Droomvallei

Nou werk ik de laatste tijd heel hard aan het promoten van het boek. Dat is heel zichtbaar, met een blog per dag tot de lancering, een blog per week daarna. Ik twitter en facebook en bel en maak contact met mensen die iets met het thema seksueel misbruik hebben, allemaal om het boek en mijn lezingen te promoten en gelukkig met succes.

Je zou in alle hectiek bijna vergeten dan de uitgever intussen al net zo druk is. Met bellen naar het Centraal Boekhuis om het boek in winkels te krijgen. Met het benaderen van haar netwerk waardoor het boek straks bij bibliotheken voorgesteld kan worden. En met het vormgeven van het E-book. Want dat is ook nog eens een vak apart. Het lijkt zo simpel en dat is het niet.

Hoe maak je een E-book?

Je kunt natuurlijk een PDF nemen en die gewoon verkopen als ware het een e-book en veel van de kleine gratis e-boeken die je wel eens bij inschrijving bij een nieuwsbrief krijgt zitten zo in elkaar. Maar een echt boek ervan maken, waar ALLE e-readers en Ipad’s en Iphone’s mee om kunnen gaan… dat is een heel ander verhaal dan een simpele PDF.

Toen Marcel van Uitgeverij Droomvallei mij het eerste concept stuurde was dat al zijn 7e versie. Die moest getest worden op zoveel mogelijk e-readers, programma’s waarmee je op je PC e-boeken kunt lezen, op alle besturingssystemen en liefst nog zo dat alle functies van zo’n apparaat goed werken. De foto’s moeten goed weergegeven worden (schermgrootte, maar dat wel op elk scherm), de layout moet kloppen en er moeten ook echt dingen anders in een E-pub dan in een boek. Om maar wat te noemen: een verwijzing in de tekst naar een website moet in een e-boek natuurlijk een link worden. Je moet eigenlijk vanuit het E-boek gelijk kunnen mailen of zelfs bellen.

Tabellen in een e-boek worden niet mooi, daarom halen we de zelftest eruit, plaatsen we een link naar deze website waar je als je met je e-reader online bent rechtstreeks naar toe kunt. Verder lijkt het allemaal te lukken en het wordt zo mooi! De foto’s die in het boek al zo geweldig de tekst en sfeer van het boek verrijken komen zoveel beter uit op een schermpje waar het licht van achteren komt.

Al met al is het uitgeven van een boek veel meer werk dan ik me ooit gerealiseerd heb en ik ben heel blij en dankbaar dat ik uiteindelijk toch een uitgever bereid heb gevonden om daar zoveel werk in te steken als Uitgeverij Droomvallei.